Overlijdensgedicht: ‘Nooit was iets teveel’
Nooit was iets teveel
u bezat zoveel liefde
en wij kregen allemaal ons deel
Er valt nu een groot gat
op de plaats waar eens
onze dierbare moeder en oma zat
U blijft altijd in onze harten voortbestaan
ook al is het heel erg moeilijk
zonder u verder te gaan
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
I dreamt "death" came the other night
and heaven's gate stood open wide
With kindly grace an angel came
and ushered me inside
and there to my astonishment
stood folks I'd known on earth
some I'd labelled as unfit
or little worth
Indignant words arose to my lips
but never were set free
for every face
showed stunned surprise
no one expected me...
— ingezonden door Mariëlle Thorissen
Waarom jij?
We zullen het nooit weten
We zullen je missen
Maar nooit vergeten
Het voelt alsof het gisteren was
Helaas is dat niet waar
De dagen rijgen zich aaneen:
Het is al zeven jaar...
Dag lieve kleine Rens
wat bracht je ons geluk
je groeide bij mij al 16 weken
toch ging alles stuk
Dag lieve kleine Rens
jouw hartje klopte vol kracht
je veranderde mijn lichaam
wat hebben we lang op jou gewacht
Dag lieve kleine Rens
je bracht ons na vele jaren hoop
jij hebt ons doen geloven en vertrouwen
dat wij ooit nog een kindje mogen houden
Dag lieve kleine Rens
je bent niet meer bij ons
dat doet pijn, maar we zullen je nooit vergeten
want jij, jij had het beste van je vader en mij
— ingezonden door Monique Bakkum