Overlijdensgedicht: ‘Verstomd is nu je stem’
Verstomd is nu je stem
en stilte zal er zijn
Geen plaats meer tussen ons
maar ook geen zorg en pijn
Jij maakte deel uit van het geheel
uniek en vol herkenbaarheid
De schakel is verbroken
de lege plaats een feit
Verdriet vermengd met dankbaarheid
want... jij hoorde er zo bij
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Haar sterven is zo moeilijk te verwerken
Haar leven was ons zoveel waard
Zij was een van de stille, geestelijk sterken
Die iedereen, alleen zichzelf niet spaart
Haar strijd is over en ook haar pijn
een ieder denkt: zo zal het beter zijn
maar het is voorbij en dat doet zeer
want wij beseffen heel goed....
wij zien haar niet meer
We knew that you had tired
when no longer could you hold on
our tears were shed upon you
for no longer could we be strong
But our bond remains unbroken
special memories we have to keep
inside our hearts, forever more
when you have gone to sleep
Als een spinrag geweven
broos, breekbaar en fijn
zo was je leven
Levend van uur tot uur
van dag tot dag
Door het diepe donker dwalend
als een schim in de nacht
Zoekend naar het licht
naar een nieuw begin
naar een nieuwe start
Dromend dat het donker zou wijken
voor rustgevende kracht
Daarna stilaan plaats zou maken
voor heerlijk zonlicht
Zodat ondanks de pijn
je gelukkig kon leven
Vandaag heb je het zonlicht gevonden
hoef je niet verder meer te zoeken
maar kun je nu rustig genieten
van een welverdiende rust
Rust nu maar, je strijd is gestreden
Wacht daar op mij
Want ooit zal ook ik
dat zonlicht mogen aanschouwen
en zien wij elkaar weer