Je weet vooruit eens komt de tijd
van scheiden in dit leven
O God, wij hadden toch zo graag
nog een poosje samen gebleven
Die laatste tijd dat viel niet mee
maar Gij hebt ons gedragen
Help dan ook nu bij dit verdriet
dat wilden wij U vragen
Overlijdensgedichten – pagina 39
Een vader is vaak
een rots in de branding
altijd sterk, altijd paraat
daarom is het best moeilijk
dat hij ons voorgoed verlaat
Al gaande wetend
eens komt alles goed
Rustend na het leven
rusten bij de Bron
van waar lang geleden
ook de weg begon
Je voer altijd je eigen koers
Vele zeeën getrotseerd
De laatste was niet te overwinnen
Je bent nu veilig afgemeerd
In gedachten was je altijd bij ons
De laatste maanden waren we heel dicht
bij elkaar
Laat dat de waarde in ons leven bepalen
En de kracht geven om verder te gaan
Ons zonnetje in huis
is achter de wolken verdwenen
Maar zijn warmte zullen wij
altijd blijven voelen
Weggerukt uit ieders midden
maar alles draait voort
Je blijft in ons hart
daar waar je thuis hoort!
Vergeet haar niet
die heel haar leven
God en plicht
is trouw gebleven
Die man, kind en vriend
tot voorbeeld en troost
heeft gediend
Die uitgeput en moegestreden
een beter land is ingetreden
alwaar ze ons eens wederziet
Bid voor haar, vergeet haar niet
Stoere bink met je gulle lach
Ze zeggen dat het zal slijten
Maar we voelen de pijn in ons hart snijden
We denken aan jou, elke dag
Wakker worden naast jou
met je slapen in het grote bed
samen eten aan tafel
koffie drinken, vers gezet
wandelen op een middag
samen aan de afwas staan
jou een boek zien lezen
jou zien komen of zien gaan
jou horen zingen, fluiten
ergens in of om het huis
met jou praten
nooit meer kom je thuis
Onder de cadeautips staan nog 5 gedichten.
We hadden zoveel plannen
we wilden zoveel doen
Maar zonder jou zal mijn leven
nooit meer zijn als toen
Jouw koers bracht ons over de hele wereld
De mooiste haven die je ons hebt gegeven heet
thuis
Gelukkig heb je ons geleerd zelf te navigeren
En nu geef jij het roer uit handen
Soms is het beter iets moois te verliezen
Beter verliezen dan dat je het nooit hebt gehad
Liefde van mijn leven
Ik heb van je genoten
Ik verlaat iedereen die mij lief heeft
En ik ga naar iedereen die mij lief had
Eens uit moeders schoot geboren
nu heb je opeens je kind verloren
De klok lijkt even stil te staan
het heden wil niet meer verder gaan
Leeg in je hoofd en lam in je benen
in een roes de uitvaart regelen, afscheid
nemen
Het enige wat je nog voor je kind kan doen
is een lief gebaar of een laatste zoen
Dit hoofdstuk is veel te vroeg afgesloten
hopelijk heb je van de tijd samen wel genoten
Je verleden samen is misschien even zoek
later koester je het als een dierbaar boek
— Claudia C.M. Rodenburg-Folkerts