Overlijdensgedichtje: ‘Boven akkers, stad en land’

Slechts over blijft de herinnering
van hoe ik leefde op aarde
en voor degene die achterblijft
heeft dat de meeste waarde

Ik weet niet waar je woont
misschien boven in de wolken
vast heel dicht bij de zon
God, papa komt eraan
veel te plotseling getorven
voorgoed bij ons vandaan

Doe voor hem open, God
want wij blijven hier achter
wij kunnen niets meer doen
God, papa komt eraan
wil jij hem goed ontvangen
je armen om hem heenslaan?

Hij houdt veel van grapjes maken
van voetballen, van vogeltjes
en ook van mooie auto's
nu werd hij erg gewond
God, papa komt eraan
wil jij goed voor hem zorgen?
Kan ik daar van op aan?

Langzaam ben je van ons weggegleden
Elke dag een beetje meer
Telkens werd je weer iets ontnomen
Dat deed jou en ons zeer
Het is een gemis, een stille pijn
Dat je nooit meer bij ons zult zijn

Jij mijn kind....
Jij mijn kind
door mij bemind
werd weggebracht
nog voor je het daglicht zag
Jij mijn kind
toen nog zo dichtbij
nu zover weg
maar wie weet waar?
Jij mijn kind
dat nooit zal weten
wat jij voor mij ooit hebt betekend
wat ze je hebben aangedaan
Jij mijn kind
dat ik heb gedragen
zal ik nimmer wederzien
zal ik nimmer kunnen beminnen

— ingezonden door Olivia