Overlijdensgedicht: ‘Hebben woorden wel waarde’
Hebben woorden wel waarde
voor wie verstomd is en verdoofd?
Doet medeleven er nog toe
voor wie een leven heeft verloren?
Maar heus....
ik voel de stilte in je hart
de woede in je hoofd
en kan je tranen horen
Veel sterkte!
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Ik stel me voor hoe het zal gaan
als we ooit weer bij elkaar staan
Zal jij me dan herkennen
zullen we elkaar met warmte verwennen
Zal jij me dan een hand geven
en me meenemen naar jouw leven
Ik stel me voor
op jouw gezicht staat een lach
jouw ogen fonkelen als sterren in de nacht
Jij bent de liefste die er is
ik wil je gewoon laten weten dat ik je mis
Ik stel me voor
dat het zo zal gaan
als we ooit weer
hand in hand zullen staan
— ingezonden door Ilse Degowie
Heel langzaam gingen wij je verliezen
Slechts wij konden nog voor je kiezen
Je stille blik deed ons vaak zeer
Onze moeder was je al lang niet meer
En nu je echt bent heengegaan
Kunnen wij je alleen maar danken
Voor alles wat je voor ons hebt gedaan
Wees gerust
je weet het van tevoren
Blijheid wordt
uit droefenis geboren
En uit het zand
ontspringt de heldere bron
In elke regendruppel
zit een vonkje zon
Als een zaadje
begin jij weer opnieuw
Jij zal uitgroeien tot een roos
maar zonder stekels, in volle bloei
Een leven zonder verdriet en pijn
maar je zal altijd een lichtje in ons zijn