Overlijdensgedichtje: ‘Er is niets dat moeilijker is’

Door de tranen van dit uur
sluipt haar glimlach
haar ogen, haar stem
maar vooral haar hart

Onze grote droom
zo welkom
zo mooi
zo bijzonder
het heeft niet zo mogen zijn
we moeten weer verder, zonder

Ik zie in je ogen een lichtje
dat fonkelt en straalt nou en hoe
Ik schrijf nu voor jou dit gedichtje
en doe dan je oogjes maar toe

Ik heb in het donker gelopen
maar steeds door jouw lichtjes geleid
Want of ze nu dicht zijn of open
die lichtjes zie ik altijd

— Peter van Lierop

Ergens onaantastbaar ver
schittert dierbaar een lieve kleine ster
deze zal heel goed weten dat wij nooit
vergeten
Schitter maar lieve ster en straal maar zacht
zoals een mooi sterretje behoort tot de nacht