Overlijdensgedicht: ‘De kaars leek bijna eindeloos’

Beetje bij beetje moesten we je verlaten
we konden niet zo goed meer met je praten
Die blik, die stilte deed vaak zeer
de moeder en oma van vroeger was je niet
meer
Maar nu je voorgoed bent heengegaan
zeggen wij "Dank je" voor al wat je hebt
gedaan

Met een lach en altijd vrolijk
liep jij door ons huisje heen
Door jouw onvermoeibare optimisme
bracht jij vreugde bij iedereen
Het is dan ook een hard gelag
nu jij hier niet meer bij ons bent
Jij blijft leven in onze gedachten
zoals wij jou hebben gekend

Opeens die donder in de dag
Een knal, het eind, die stilte
Wie kon het toen geloven
Dit is wat jij wilde
Plots was jij verdwenen
Onverwacht en heel ineens
Teveel voor jou te dragen
Dapper, maar heel alleen
Onbeschrijflijk wat een pijn
Die jij hier achterliet
Wij zullen jou nu missen
Jij hebt jouw keus gemaakt
Wij zullen aan je denken
Aan een traan, aan een lach...
Want een voetstap in ieders leven
Heb jij zeker wel gebracht
Je gaf een lach cadeau
En wilde nooit wat terug
Zoveel herinneringen
Voor ieder een geluk
Een keus van jou.... van jou alleen
Nu stil en heel verlaten
Bedankt voor alles lieve schat
Wij zullen jou nooit vergeten

Denk je aan zelfdoding? Bel 113 of 0800-0113 (gratis, dag en nacht) of chat op 113.nl

— Patricia van Willigen

Het verdriet is na ... jaar wel wat gesleten
we zullen onze dochter nooit vergeten
We hadden ons al ingesteld op een leven
zonder
maar toen gebeurde opeens dat grote wonder
Tot onze blijdschap kunnen we nu laten horen
dat ons tweede kindje is geboren