Overlijdensgedicht: ‘De laatste dagen van het einde’

When we lose someone
close to us
time eventually passes
and life goes on...
but the sadness
still lingers inside us

We want you to know
that we understand
how hard it must be
for you still...
because we still feel
the sadness, too

— ingezonden door San Nevelsteen

Wat ik heb gevreesd, dat is gebeurd
Na dagen van verdriet
De dood heeft jou van mij gescheurd
De dood die niets ontziet
Ik heb gebeden dag en nacht
Vol smart en zielenpijn
Nu is gebeurd wat ik had verwacht
Het mocht niet anders zijn
En nu is alles hier voorbij
Mij blijft slechts de smart
Al leef je niet meer aan m'n zij
Ik draag je altijd in m'n hart

— Willem Jansen

Zo klein op deze wereld
waarom ben je er niet meer
Zo kleine mijn lieve....
ons hart doet nu zo zeer
Gegeven en ontnomen
waar leven eens begon
Ik wou dat ik mocht vragen
en iemand antwoorden kon
Nu ben je een kleine ster
aan de grote hemel bij nachte
Niet meer in ons leven
maar nimmer uit onze gedachten...

Klein was mijn persoontje
groot was mijn wens
Ik was mijn ouders zoontje
je papa's kleine kapoen
en ik had nog zoveel te doen
Mijn hartje liep over van leven
ik hield een ieder in de ban
Ach, had God mij nog wat tijd gegeven
ik was vast uitgegroeid tot een lief en
verstandig man
Helaas kwamen de engeltjes mij halen
keken naar mijn ouders niet
Ik zie hen nu dwalen
met bekommernis en groot verdriet

Dag lieve oma, ook
wij waren beste maatjes
voor jou was echt niets teveel
Ook al liet ik hier en daar iets niet heel
boos zijn stond niet in jouw woordenboek
en je stond steeds klaar met een koek
Lieve mama, lieve papa, treur toch niet om mij
onthou gewoon een ding:
ik zal altijd van jullie allen houden
want de liefde is oneindig
oneindig, dit is lang, heel lang

— Wendy Nijs, ter nagedachtenis aan Lenny