Lieve moeder
De warmte in je ogen
Het geluk van je lieve lach
De wijsheid van je rimpels
Tekenen van dag tot dag
Alles wat je ons hebt gegeven
Zorg, liefde, wijsheid en kracht
Dragen we ons verdere leven mee, dag en
nacht
Overlijdensgedichten – pagina 32
Als een mens zijn wij zo klein, zo nietig
En u, u had een hart van goud
Wij zijn droevig en verdrietig
U was een mens waar iedereen van houdt
Toch zijn wij dankbaar
Dat u een deel was van ons leven
U blijft in onze harten geschreven
Gelijk het gras is een kortstondig leven
gelijk een bloem die op het veld verheven
wel sierlijk pronkt, maar krachteloos en teer
wanneer de wind zich over het land laat horen
dan knakt haar steel, haar schoonheid gaat
verloren
men kent en vindt haar standplaats zelfs niet
meer
Bezige handen en een sterke wil
vielen na een bewogen leven stil
Leven zo mooi
leven zo warm
vriendschap zo fijn
afscheid zo'n pijn
leven zo kort
Dag lieve oma
Ik hou van u
U hield van mij
De tijd die we samen hadden
Ging veel te snel voorbij
Einmal in deinem Leben
kommt leis' der Tod zu dir
und klopft, nur dir vernehmbar
an deines Herzens Tür
Du kannst ihm nicht entrinnen
fliehst du auch noch so weit
er wird dich immer finden
zu deiner Zeit
Je hebt een mooi verleden
Je hebt een heerlijk heden
De toekomst lacht je toe
Het genieten zal gaan beginnen
En daar is jouw tijd
Daar komt een voorjaarswind
Wat hebben we samen een mooi verleden
Wat hebben we nu voor heden?
Jouw eeuwige glimlach zal onze toekomst zijn
Kijk nog eens samen met ons in de lentezon
Ik stel me voor hoe het zal gaan
als we ooit weer bij elkaar staan
Zal jij me dan herkennen
zullen we elkaar met warmte verwennen
Zal jij me dan een hand geven
en me meenemen naar jouw leven
Ik stel me voor
op jouw gezicht staat een lach
jouw ogen fonkelen als sterren in de nacht
Jij bent de liefste die er is
ik wil je gewoon laten weten dat ik je mis
Ik stel me voor
dat het zo zal gaan
als we ooit weer
hand in hand zullen staan
— ingezonden door Ilse Degowie
Huil niet te lang als ik ga
Ooit reist iedereen iedereen achterna
— ingezonden door Silvia Hilverts
Heer, sla Uw armen even om mij heen
Ik ben verdrietig, mateloos alleen
Want wie ik liefhad, die ging van mij heen
Ik smeek U: wilt U naar mij luisteren, Heer
Ik zie geen uitweg en mijn hart doet zeer
Want wie ik liefhad, hoort mij nu niet meer
Vind ik ooit weer de rust die het geluk mij gaf?
Heer, buig U over mij en droog mijn tranen af
Want wie ik liefhad, ligt in een koud graf
Heer, geef mij alstublieft een beetje licht
Want donker is de nacht en loodzwaar zijn
gewicht
Hij die ik liefhad, sloot zijn ogen dicht
Heer, ik wil vluchten uit het hier en nu
Want alles lijkt zo zinloos, klinkt zo cru
En wie ik liefhad, is voorgoed bij U
Zegt U nu: "Zet je voeten in Mijn spoor
Ik zal je ondersteunen, kind, vecht dóór
Want wie je liefhad, ging je enkel vóór..."
Je hoeft niet te huilen
ik ben er nog
ik ben enkel aan de andere kant van het water
ik wil niet dat je huilt om mij
denk aan mij en ik ben er voor je
ik ben er nog
denk niet aan de droeve dagen
maar aan de dingen waar we samen om lachten
de dingen waar we plezier aan beleefden
ik ben er nog
luister naar het geluid van het water
kijk naar de bewegingen van het water
en denk aan mij
want ik ben er nog
ik ben enkel aan de andere kant van het water
Nu alleen maar AMEN zeggen
al is het met gebroken stem
Dan je hand in Gods hand leggen
en op weg gaan achter Hem
— ingezonden door Rieky
Waarom moest jij zo vechten
voor iets wat jij niet hebt verdiend
Waarom moest die ziekte jou pakken
een mens dat het niet verdient
Waarom na al het vechten
toch het bericht het is weer mis
Waarom moet jij lijden
een mens die het niet verdient
Al ben je nog zo ziek
ons verlaten wil je niet
Je wilt alles proberen
om nog even bij ons te zijn
Maar lieve schat, als het echt niet meer gaat
laat het vechten dan maar gaan
We willen niet dat je moet lijden
dat heb je niet verdient
Zoek dan de rust die je nodig hebt
in ons hart blijf je bestaan
Een stoel blijft leeg
een stem blijft zwijgen
maar in mijn hart
zal je altijd blijven