Overlijdensgedichtje: ‘Konden we nog maar even met je praten’

Wanneer ik jou het meeste mis
als men dat vragen zou
zeg ik: wanneer ik wakker word
maar ook 's middags mis ik jou
en 's avonds als ik slapen ga
veel meer dan ik had verwacht
mis ik je tot het ochtend wordt
ik mis je dag en nacht

Ze zeggen: het gaat wel over
Ze zeggen: het slijt wel
Niet teveel achterom kijken
Maar weten zij veel?

Ik wil verdrietig zijn
omdat ik zoveel om je gaf
Ik voel die ondraaglijke pijn
wat is de toekomst zonder jouw lach

Het leven gaat verder, zeggen ze
Denk aan je toekomst, zeggen ze
Niet teveel achterom kijken
Weten zij veel?

Ik wil verdrietig zijn
omdat ik een leegte voel
Die ondraaglijke pijn
een toekomst zonder doel

— Irene

Ons kindje kwam...
Maar zweeg...
Het is zo stil geboren
Nooit zullen wij het horen
Er was een heel teer afscheid
Onze armen zijn zó leeg

— Ina Sipkes de Smit

Als een ballonnetje
dat danst in de wolken
op weg naar het licht
van de eeuwigheid

Vaarwel, lieve jongen