Overlijdensgedicht: ‘De dag dat dit zou gebeuren’

Het ligt niet
in de lengte
of zwaarte van tijd
of iets
je lief en dierbaar is

Het ligt
in de diepte
van het verlangen
in de liefde
waarmee je lief hebt

In de liefde
ligt
het verdriet
als je verliest

En je huilt
omdat
in je tranen
je liefde ligt

Genoten heb ik van je humor
Gekoesterd heb ik me aan je warmte
Bewonderd heb ik je om je vechtlust
Dag lieve kanjer...

Eén jaar
het is nog steeds niet echt
en elke dag weer een nieuw gevecht
van buiten een lach, van binnen een traan
voor het oog met ons drieën verder gaan
soms gaat het goed, vaak heel zwaar
maar we redden het wel, wij met elkaar
trots kun je op ons zijn
we doen het goed, ondanks de pijn
en in ons hart, dat blijft een feit
gewoon met ons viertjes.... voor altijd

Eerst tranen van blijdschap
nu tranen van verdriet
het komt aan als een klap
geloven kan ik het niet
Eerst met vreugde door het leven
nu, angstig kijkend naar de dood
de gezelligheid die je kon geven
was niet te beschrijven zo groot
Eerst leek alles zo helder, zo fijn
de werkelijkheid si keihard
waar moet ik toch zijn
met al de vragen die me zo hebben verward

— Karin