Overlijdensgedichtje: ‘Iedere dag in mijn gedachten’

Het zal niet lang meer duren
Misschien een jaar, een uur, een dag
Dat ik reis naar andere oorden
Omdat ik hier niet blijven mag
Nog even tijd om na te denken
Over het leven dat ik heb gehad
De goede en de kwade dingen
Die ik tegenkwam op mijn levenspad

Daar zijn in 't leven ogenblikken
Zo bitter, dat geen woord ze klaagt
Als eenzaamheden de ziel verschrikken
En niemand die het met ons draagt
Dan zijn al 's levens heerlijkheden
Verwaaid, als kaf uit de open hand
En blijft alleen een reed'loos hopen
Als eenzaam lichtje in donker land

— Leen Rausch

Voor Jur

Je hebt slechts even aan mijn hart gelegen
Ik had zo graag mijn handen om je wangetjes
gelegd
En zacht de al gekozen naam gezegd
O God, zo graag je kleine mond gekust

— ingezonden door Karin Kuypers

Joy and excitement
and hope and fear
have ruled our lives
but now you are here