Overlijdensgedicht: โEen leven is een zijden draadโ
Een leven is een zijden draad
Een ieder weet dat ooit het draadje
breken gaat
Meer overlijdensgedichten
Je lag daar stil, kon niets meer zeggen
Je lag daar stil, kon niets meer zeggen
je gedachten, verlangen, of iets uitleggen
Woorden, voor je ze uit kon spreken vervaagd
en toch heb je nooit geklaagd
Altijd geduldig, soms een traan
van ontroering of een herinnering ergens aan
God zei vandaag: "kom nu bij mij"
en praat weer, zing en wees blij
Je vreesde niet je levenslot
je hebt zelf gezegd: "ik vertrouw op God"
Er is een boom geveld
Er is een boom geveld
Met lange, grijze lokken
Hij zuchtte ruisend als een kind
Terwijl hij viel, nog vol zomerwind
— M. Vasalis
Wij, metgezellen van jouw hart
Wij,
metgezellen van jouw hart
deelgenoten van jouw licht
bewonderaars van jouw daden
kijken op
naar jouw geest geworden ziel
dat zij ons blijven mag
als reisgenote
— Rudolf Steiner
Leegte, pijn en 't gemis
Leegte, pijn en 't gemis
het verdriet is het ergste wat er op dat
moment is
Iedereen heb je om je heen
verwerken doe je moederziel alleen
Niemand begrijpt wat 't is
de leegte, pijn en 't gemis
— Karin
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht