Overlijdensgedichtje: ‘Te snel voorbij de vele dromen’
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Je was een rots in de branding
en koerste recht door zee
Je trotseerde storm en golven
alleen... je had de wind niet mee
Zoveel moed getoond
zo intens gestreden
niet eens voor zichzelf
liefde was haar reden
Geef mij wanneer de dag is dat ik afreis
niet uw donkere rouw
maar de glimlach van drie witte rozen
dat ik glimlach in hun morgendauw
Dit sterretje mocht de aarde niet halen
Mocht niet op de aarde stralen
Dit sterretje zal voor altijd aan de hemel
twinkelen
— Femke Russchenberg