Overlijdensgedichtje: ‘Pas als iemand er niet meer is’

Je praat met elkaar
kijkt elkaar aan
bent mens met elkaar

En ja tenslotte
het afscheid
de grens van de dood

Je sterft
maar niet vereenzaamd
niet onmenselijk

Je sterft
gehuld in warmte
van wie je vergezelden

"Samen tot aan de drempel"
Elke dag een stapje dichter naar het eind
Elke dag een beetje van je kracht verkleind
Elke dag wat zwaarder wat je torsen moest
Doch al wetend.... eens komt alles goed

Een wereld van mensen
zo vol macht en zo dicht
Een wereld van sterren
zo zacht en zo licht
Vind je rust in jouw wereld
eindeloos, onwezenlijk, veilig

Streep hun naam niet door
al zijn zij tot stof vergaan
Streep hun naam niet door
alsof ze nooit hebben bestaan
't Liefste wat ik heb bezeten
't toekomstbeeld van mijn bestaan
Vraag me niet om dat te vergeten
en gewoon weer door te gaan
Want ik wil weer verder leven
maar ik weet niet hoe dat moet
'k Hoor bij hen die achterblijven
overleven dat vergt veel moed
Streep daarom hun naam niet door
noem hun naam en laat me weten
Dat ook jij niet zult vergeten
zo alleen kan ik verder gaan

— Gery den Otter