Overlijdensgedichtje: ‘Pas als iemand er niet meer is’

Je weet dat het leven niet eeuwig duurt
Dat je op een gegeven moment geen roer meer
hebt dat je stuurt
Maar wat doet het pijn als het zover is
Dan weet je pas wat missen is!

— ingezonden door Dorothé Janssen

Een ziel vol liefde en goede gaven
ligt hier nu stil en zacht begraven

— ingezonden door Katrien

Voor Chiara Ann

Chiara, je bent nog niet geboren
en toch zijn we je al verloren
maar niet in onze gedachten
we denken aan je dagen en nachten
en één ding moet je weten
we zullen je nooit meer vergeten
je bent nu als ons Engeltje aan het zweven
maar blijft voor eeuwig in onze harten leven

— Bert, ingezonden door Anja Bosch

De moeder kijkt omhoog
naar die grote hemelboog
Zij heeft tranen in haar ogen
denkt aan het kind dat eens in haar heeft
bewogen
en uit haar werd geboren
dat ze nu door de dood heeft verloren
Vraagt zich af waarom het zo moest zijn
het verdriet doet zoveel pijn
Zij hoort de wind die fluistert
en zij luistert
Maar de wind kan haar ook niet helpen
om haar tranen te doen stelpen
Zij voelt alleen maar het gemis
om het kind dat er niet meer is
De moeder wordt nooit meer degene die zij
ooit was
die ging heen met haar kind, zijn as...