Overlijdensgedicht: ‘Je wordt alleen geboren’

De strijd is gestreden
jouw pijn is voorbij
Ik probeerde te helpen
maar stond er zo machteloos bij
Je vechtlust was enorm
je werd alleen zo moe
Onze liefde is voor eeuwig
in mijn hart neem ik je overal mee naartoe

Zo vertrouwd
van wie je gewoon houdt
daarom doet het zo zeer
dat vertrouwde is er niet meer

Plots ben je weg, je voelde het komen
Dit is jouw weg die je hebt genomen
We wilden je nog zoveel vragen
Je laatste tijd nog op handen dragen
Ook al zijn wij er nog niet voor klaar
Papa, het is goed, rust nu maar

Nu jij niet meer op deze wereld bent
vraag ik me af hoe het jou vergaat
hoe is het leven in de hemel
ik neem maar aan dat deze bestaat

Kun je daar jezelf ontplooien
ben je daar gelukkig en vrij
heb je vrienden en vriendinnetjes
ben je daar nu ook zo blij?

Wij die achterblijven
zoeken een oplossing voor die vraag
konden we je maar eens opzoeken
o, wat willen we dat graag