Gek is dat, dat soms de sterren
mij wat liefde kunnen schenken
Want als ik naar de sterren kijk
moet ik altijd aan je denken
Overlijdensgedichten – pagina 21
Een enkel woord
Een klein gebaar
Houd je op de been
Je voelt je een moment
Niet meer zo alleen
Je weet dat je verder moet
Papa heeft er voor gestreden
Maar het gevoel van zekerheid
Het lijkt zo lang geleden
Al maanden staat het huis verlaten
haastig onttakeld en verdaan
de ijsbloemen staan op het raam
in scherpgenerfde varenbladen
schittert onuitgewist uw naam
Voor ons was je een licht
voor vreemden duisternis
Je markante persoonlijkheid en je vrolijke gezicht
zullen wij ervaren als een groot gemis
Want een dag zonder lach
was voor jou geen dag
Van vele dingen had je nooit genoeg
je laatste reis kwam veel te vroeg
Een moeder sterft altijd te vroeg
al wordt zij nog zo oud
Je bidt dat God haar sparen zal
omdat je van haar houdt
Maar als de dagen knellen gaan
zij ziek wordt, moe en benauwd
Bid je dat God haar halen zal
omdat je van haar houdt
Treur niet over mijn dood
maar verblijd je over mijn leven
We weten het niet, we zullen het nooit
begrijpen
Waarom een mensenleven wordt bekort
Waarom de ene bloem tot vrucht mag rijpen
De ander reeds in de knop verdort
Men moet niet wenen om wat niet meer is
maar gelukkig zijn om wat is geweest
Niemand die het weten kan
hoeveel ik van je hou
Niemand die mij troosten kan
in mijn verdriet om jou
Niemand die begrijpen zal
hoe vreselijk ik je mis
Niemand die beseffen zal
hoe erg die pijn wel is
Er zijn geen woorden voor een zieke
van wie je weet, hij redt het niet
Je streelt zijn wang, je ziet zijn ogen
je bent bevangen door verdriet
Toch ben je dankbaar voor z'n einde
dat na zoveel moedig strijden kwam
Omdat het niet alleen zijn leven
maar ook zijn lijden overnam
Wat was zij sterk en arbeidzaam
wat heeft zij voor ons klaar gestaan
Haar zorg en liefde zullen we nooit vergeten
van haar verdriet alleen het topje weten
Sterk en moedig droeg zij haar lot
tot 't afscheid van ons, 't welkom bij God
Samen plezier, samen op reis
samen een éénheid, samen eigenwijs
samen kwaad en samen goed
samen verdriet en samen weer moed
nu verder zonder hem, dat doet pijn
te weten nooit meer samen te zijn
Het is ons maar geleend
de vele mooie dingen
Ons onbetwistbaar eigendom
zijn de herinneringen
Ik kan gaan slapen zonder zorgen
want slapend kom ik bij U thuis
alleen bij U ben ik geborgen
Gij doet mij rusten in de morgen
en wonen in een veilig huis
Moeder, omdat jij
Moeder
Omdat jij de ader was waaruit wij groeiden
Omdat jij de bodem was waaruit wij bloeiden
Omdat jij wist wat ons kon deren
Zullen wij je altijd eren