Overlijdensgedicht: ‘Beetje bij beetje’
Beetje bij beetje moesten we je verlaten
we konden niet zo goed meer met je praten
Die blik, die stilte deed vaak zeer
de moeder en oma van vroeger was je niet
meer
Maar nu je voorgoed bent heengegaan
zeggen wij "Dank je" voor al wat je hebt
gedaan
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Wat ik heb gevreesd, dat is gebeurd
Na dagen van verdriet
De dood heeft jou van mij gescheurd
De dood die niets ontziet
Ik heb gebeden dag en nacht
Vol smart en zielenpijn
Nu is gebeurd wat ik had verwacht
Het mocht niet anders zijn
En nu is alles hier voorbij
Mij blijft slechts de smart
Al leef je niet meer aan m'n zij
Ik draag je altijd in m'n hart
— Willem Jansen
De angst voor de dood is
als angst voor het leven
Wat nieuw is lijkt te groot
om het oude op te geven
Ik weet niet hoe het zal zijn in die dagen
wanneer is scheep ga voor de laatste reis
Mijn schip zal dan de laatste storm verdragen
en landen in Gods paradijs
Neem mij, Heer, het roer dan maar uit handen
en laat mij zingend op de voorplecht staan
Dan zal mijn schip niet op rotsen stranden
maar veilig in Uw haven gaan
Jouw koers bracht ons over de hele wereld
De mooiste haven die je ons hebt gegeven heet
thuis
Gelukkig heb je ons geleerd zelf te navigeren
En nu geef jij het roer uit handen