Overlijdensgedichtje: ‘Jullie moeten nu samen’

Je verleden bestond uit werken en een groot
besef van plicht
dit alles bepaalde steeds weer jouw gezicht
Je was een man van weinig woorden
herkenbaar voor hen die echt bij je hoorden
Een vriend, oprecht, waar je altijd op kon
bouwen
jouw woord gaf ons een grenzeloos vertrouwen
Bescheidenheid stond in het vaandel van je
leven
liefde en vriendschap, dat is wat je altijd hebt
gegeven

"De herinnering is het "Paradijs"
waaruit niemand verjaagt kan worden"

— Hans van den Berg

Moeder, je hebt veel moeten lijden
het was soms moeilijk aan te zien
Dan bad ik God je te bevrijden
genadig naar je om te zien
En nu Hij je heeft meegenomen
ben ik pas weer tot rust gekomen

Een dag en een nacht
is een bandje vol leven
Een dag en een nacht
is een bandje vol tijd
Veel dagen en nachten
waren jou niet meer gegeven
En dan is een bandje vol tijd
'n verschil van dag en nacht