Overlijdensgedichtje: ‘Doof nu het licht’

God nam vandaag zijn leven
Veel te kort is hij bij ons gebleven
Het gemis zal altijd blijven
Maar we weten dat hij in de hemel een mooi
plaatsje zal krijgen

Maar vroeg of laat
verschijnt het land
dat elk verstand
te boven gaat

Waar ik, volmaakt,
opnieuw ontmoet
wie ik voorgoed
was kwijtgeraakt

— Jean Paul Rawie

Ik droomde eens en zie
Ik liep aan 't strand bij lage tij
Ik was daar niet alleen
want ook onze Lieve Heer liep aan mijn zij
Wij liepen samen 't leven door
en liepen in 't zand
Een spoor van stappen, twee aan twee
Onze Lieve Heer liep aan mijn hand
Ik stopte en keek achter mij
en zag mijn levensloop
De tijden van geluk en vreugd
van groot verdriet en hoop
Maar, als ik het spoor goed bekeek
zag ik langs heel de baan
daar waar 't juist 't moeilijkst was
maar één paar stappen staan
Ik zei toen: Lieve Heer, waarom dan toch?
Juist toen ik U nodig had
Juist toen ik zelf geen uitkomst zag
Op 't zwaarste deel van 't pad
Onze Lieve Heer keek mij toen vol liefde aan
en antwoordde op mijn vragen:
Mijn lieve kind, juist toen 't moeilijk was
toen heb ik jou gedragen

Onze opa was een opa als geen ander
Altijd stond hij voor je klaar
Gezellig kletsen over van alles en nog wat
Iedereen was graag daar
Een betere opa konden we ons niet wensen
Nu is er een groot verdriet, een groot gemis
Maar hij weet gelukkig ook dat hij
Voor altijd in onze gedachten is