Overlijdensgedicht: ‘Hoe je afscheid ook wilt begrijpen’

Waarom ben jij uit ons leven?
Waarom ben jij weggegleden?
Waarom nou jij
zo zonder reden
We houden je vast in onze gedachten
al zullen we nooit zien hoe je naar ons
lachte....

Als je in je levensstrijd
warmte om je hebt verspreid
Als je iemand die daar treurt
hebt getroost en opgebeurd
Als je hielp waar je dat kon
aan wat licht en aan wat zon
Als je een goed voorbeeld geeft
heb je niet voor niets geleefd

Een leven zo kort, nog niet echt begonnen
Toch zo welkom, je naam al verzonnen
Onze droom spatte in een keer uit elkaar
Het idee dat we je nooit zullen kennen is
verschrikkelijk raar
Toch blijf je voor ons onze kleine uk
En bracht je ons drie maanden geluk
Maar nu moeten we afscheid nemen van jou
Toch vergeten we jou niet gauw
Volgens Tamara woon je nu bij de zon
Een herinnering aan een droom die ooit begon

— Désirée

Er had een nieuw leven moeten zijn
maar alles wat ik heb is pijn
een leeg gevoel, een onacceptabel verdriet
ik weet het ook niet
ik moet verder leven
maar wat is dat moeilijk
Sanne, mijn meisje
het mocht niet zo zijn
je bent in mijn hoofd en mijn hart
maar ik wil weer leven
weer om iets kunnen geven
ik moet afscheid nemen
deze periode afsluiten
maar denk niet dat ik je vergeet
je bent er altijd
waar ik ga of sta
je zult er zijn