Overlijdensgedichtje: ‘Mijn ogen turend’
Mijn ogen turend
langs velden, langs wegen
nergens meer een glimp van jou
ogen gevuld met tranen
voorgoed weg uit het heden
maar voor altijd in mijn gedachten
Meer overlijdensgedichten
Het leven volgt onwrikbaar
Het leven volgt onwrikbaar
de eigen lijn
Elk ogenblik kan de laatste wezen
En een zal altijd eenmaal
't laatste zijn
Dan zal van 't lijf, ontkomen
aan de tijd
Niets dan wat naamloos stof
meer zijn gebleven
Wervelend op de wind van
de eeuwigheid
— J.C. Bloem
Je hoeft niet te huilen
Je hoeft niet te huilen
ik ben er nog
ik ben enkel aan de andere kant van het water
ik wil niet dat je huilt om mij
denk aan mij en ik ben er voor je
ik ben er nog
denk niet aan de droeve dagen
maar aan de dingen waar we samen om lachten
de dingen waar we plezier aan beleefden
ik ben er nog
luister naar het geluid van het water
kijk naar de bewegingen van het water
en denk aan mij
want ik ben er nog
ik ben enkel aan de andere kant van het water
She left to follow the golden sun
She left
to follow the golden sun
to shine forever
Just look for her in the rainbow
that's where life began
Je was zo mooi, veel te mooi om te leven
Je was zo mooi, veel te mooi om te leven
Want de engelen wilden je niet aan ons geven
We mochten je even zien, maar meer ook niet
Jou niet kunnen verzorgen doet ons veel
verdriet
Je bent onze zoon, onze tijger, onze engel
Maar waarom ben je nou niet onze Bengel
Waarom wou je niet huilen, konden wij je niet
horen
Je bent toch immers in deze wereld geboren
Te vroeg, maar dat mag tegenwoordig niet
baten
Toch ondanks alles, lieve zoon, heb jij ons
verlaten
Ik mis je zoveel, dat kan niemand weten
Maar onthoudt dit goed: ik zal jou nooit meer
vergeten
— Silvana van Beek
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht