Overlijdensgedichtje: ‘Mijn ogen turend’
Mijn ogen turend
langs velden, langs wegen
nergens meer een glimp van jou
ogen gevuld met tranen
voorgoed weg uit het heden
maar voor altijd in mijn gedachten
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Je was een rots in de branding
en koerste recht door zee
Je trotseerde storm en golven
alleen... je had de wind niet mee
Mijn moeder gaf me beelden om te dromen
Zij spon geluiden om me heen
Zij goot verhalen in mijn oren
Zij was een zon die altijd scheen
Mijn moeder wilde bij me blijven
Zij zong een lied voor mij alleen
Soms denk ik dat ik haar kan horen
En dat zij niet voorgoed verdween
Omdat jouw moeder
méér was
dan zomaar een moeder
een moeder
als nooit tevoren
een moeder
onvergetelijk
een moeder
kwetsbaar en sterfelijk
noem huiverend
van ontroering
haar naam
haar onvergetelijke
naam
— ingezonden door Annette van Straten; vrij naar Hans Bouma "Kind van hun dromen"
Heel onverwacht
maar met alles erop en eraan
ben je van ons heengegaan
Je hebt dapper gevochten
maar je kans was zo klein
Wij zijn toch heel erg trots
dat we jouw papa en mama mogen zijn