Overlijdensgedichtje: ‘'n Leven dat beleefd werd’

Je leven lang
heb je zoveel liefde gegeven
aan een ieder die er voor openstond
Van velen heb je liefde teruggekregen
tot aan de dag dat je je rust vond

Ik zie je nog zitten met je biertje in je hand
Of 's ochtends in de lift met de krant
Ik mis je voetstappen op de gang
De stilte duurt nu al zo lang
Er zijn nog zo veel vragen die ik je wil stellen
Zo veel dingen die ik je wil vertellen
Waarom moest dit nou gebeuren
Er zijn geen woorden die ons leven weer
kunnen kleuren
Ons gezin was je lust en je leven
Je wilde er alles voor geven
Nog steeds hoop ik dat je weer op zult staan
En dat ons leven weer verder kan gaan
Echt bevatten kunnen we het nog niet
Daarvoor hebben we te veel verdriet
Maar ook al ben je niet meer bij ons, moet je
weten
We willen en zullen je nooit vergeten

In aantallen kunnen we alleen maar gissen
Zeker is dat we je allemaal zullen missen
Veel liefde hadden we je nog willen geven
Maar je wandelde zomaar weg uit ons leven
Vele fijne herinneringen verzachten onze smart
Voorgoed uit ons midden maar voor altijd in
ons hart

— ingezonden door Cindy van Goor

Wij zijn allemaal kinderen van ouders
maar plotseling ben je iemands kind niet meer
Geen grote brede schouders
waar vinden we de inhoud van het leven weer?
Dan denk je, we moeten het redden
we hebben een gezin en we hebben elkaar
Doodgaan hoort bij het leven
en dat is maar al te waar