Overlijdensgedicht: ‘Stil en eenvoudig’

Ik zie je in bloemen
Ik zie je in de zon
al ben je niet meer zichtbaar
ik speur je warmtebron
Steeds voel ik jouw nabijheid
steeds ben jij om mij heen
door wat wij samen hadden
voel ik me niet alleen

Geen woord drukt uit de droefheid
en niets geeft weer de pijn
aan alles wat wij wensten
en dat niet zo mocht zijn

Toch heeft jouw tere leven
ons in het diepst geraakt
en daarom lief klein mensje
ben jij voor ons volmaakt

Vleugels hebben wij jou niet gegeven
dat heeft de dood met jou gedaan
Jij schreef de tonen van ons leven
omdat je nooit bent weggegaan

De geboorte, we hebben een meid
Grote broer, jij hebt nu een zusje
Geef haar maar zacht een kusje
De boe's en bah's vullen als violen onze oren
Het zuiverste geluid verlegt grenzen
Voor iedereen die het wil horen
Jouw lach, jouw warmte, het allermooiste in
ons popje
Zoveel dromen, onwerkelijk, zo kort, waarom
stop je?
Alleen Hij weet de reden van ons bittere
afscheid