Vol van liefde was jouw leven
Van het leed kreeg jij je deel
Nu is het lijden dan verdreven
Maar we missen jou zoveel
— ingezonden door Gerarda Willems
Korte gedichten bij een overlijden – pagina 6
Intens verdrietig om wat niet meer is
En nooit meer zal zijn
Dankbaar voor wat was
En altijd zal blijven
— ingezonden door Mildred van Dun
Dit is gemis:
lang
kijken naar de zon
die ondergegaan is
— Herman De Coninck; ingezonden door Eva van Maele
Those we loved don't go away
They walk beside us every day
Unseen, unheard, but always there
Still loved, still missed, still very dear
— ingezonden door Corry van Stiphout
De zon, de maan
de hele wereld staart mij aan
de leegte is ontzettend groot
een stukje van mezelf is dood
Zij was voor ons "La Mama"
Onze haven, onze toevlucht, onze kracht
Ze is niet weg, ze blijft in wat we zien en voelen
Voortleven in ons bestaan
— ingezonden door Karin
Ik leg m'n handen op je kussen
Ik mis je warmte, ik mis je zoen
Ik weet dat "samen kunnen delen"
Niet meer over is te doen
— ingezonden door Gerie van de Vlekkert
Je naam staat in ons hart geschreven
het eind kwam veel te gauw
Maar in gedachten blijft steeds leven
je liefde, zorgzaamheid en trouw
Ongewild en onverwacht
niemand had dit gedacht
's morgen vroeg van huis
's avonds niet meer thuis
Wanneer je verdrietig bent
blik dan opnieuw in je hart
en je zult zien dat je weent
om wat je vreugde schonk
Het pad dat je gaat
Is het pad dat je kiest
De dag dat je aarzelt
Is de dag dat je verliest
Niemand weet wat leven is
alleen dat het gegeven is
en dat van dit geheimenis
God het begin en einde is
Het leven is als een kaars
zij brandt langzaam op
en plotseling is de vlam gedoofd
Het sterven is slechts
het doven van een kaars
als de ochtend is aangebroken
Het was alsof zij afscheid namen
Maar liefde is oneindig groot
Ze bleven en zij blijven samen
Liefde is sterker dan de dood