Overlijdensgedichtje: ‘Slechts over blijft de herinnering’

De leegte zonder jou
is met geen pen te beschrijven
De leegte zonder jou
zal altijd bij ons blijven
Maar veel fijne herinneringen
verzachten onze smart
Voorgoed uit ons midden
maar altijd in ons hart

Een zee aan mogelijkheden
Die zee werd jou niet gegund
Zestien jaren jong
Hoe heeft dit ooit gekund

Je kwam...... je zag
Met die kleine oogjes...die lach
Je bent klaar...... je mag gaan
Met in die kleine oogjes... een traan

— Béla

Aan de hemel staat een sterretje
helemaal alleen voor mij
want dat kleine sterretje
lieve Sanne, dat ben jij

Als ik veel verdriet heb
kijk ik naar die ene ster
hij fonkelt vrolijk heel de nacht
ook al staat hij erg ver

Als hij zo vrolijk fonkelt
dan weet ik dat je zegt:
lieve mama, huil maar niet
ik heb het hier niet slecht

Hier is alles goed met mij
het is hier naar mijn zin
droog je tranen, lieve mama
en kruip maar lekker je bedje in

Ooit zullen we weer samen zijn
ja, ooit zijn we weer bij elkaar
maar tot die tijd, lieve Sanne
ben ik hier en jij bent daar

Uit je sterretje put ik de kracht
om weer door te gaan met leven...
het is moeilijker dan ik dacht
was je maar hier, al was het maar voor even

— Annemiek Vriens-Bernaards