Overlijdensgedichtje: ‘Bedankt voor’

Toen jij stierf
is de wereld gewoon doorgegaan met draaien
het werd nacht en ook weer morgen
er was lawaai en stilte
en ook om ons heen
maakte het leven-van-alledag
evenveel lawaai als anders
alleen bij ons kwam dat harder aan dan
normaal

Wat deed het pijn
te zien en te horen
dat alles gewoon doorging
toen jij gestorven was

Wreed en onverschillig
genadeloos en onbarmhartig was het
en elke indruk stak dieper
deed meer pijn

Nee, ze kunnen niet weten
wat wij nu voelen
die steken pijn
van afgesneden zijn
en nooit meer samen....
ach, niets zal meer hetzelfde zijn
zonder jou

Het pad dat je gaat
Is het pad dat je kiest
De dag dat je aarzelt
Is de dag dat je verliest

Veel te vroeg is ze bij ons weggegaan
Maar als de Engel die zij al was
Zal zij voortbestaan...

Al hoorde ik eerder
van de weg die elk moet gaan
onvermijdelijk:
gisteren had ik niet gedacht
dat het vandaag al zo zou zijn

— ingezonden door Gerie van de Vlekkert