Dan voel ik op mijn lippen
die goedheid als een avondzoen
't is goed in 't eigen hart te kijken
en zó haar ogen toe te doen
Korte gedichten bij een overlijden – pagina 7
Weer samen met vader
wie had dat gedacht?
Maar waarom zo snel
waarom zo onverwacht?
The kiss of the sun for pardon
The song of the birds for mirth
One is nearer God's heart in a garden
Than anywhere else on earth
Zoals je geleefd hebt, zo ben je gegaan
standvastig en vol overgave
zo kom je op je bestemming aan
in de hemel, die veilige haven
Wat kan het toch oneerlijk zijn
De ene mens leeft maar een jaar of zeven
de ander honderd en geen centje pijn
Soms als ik nadenk over het leven
denk ik, wat kan het toch oneerlijk zijn
Het is alweer een jaar geleden
wij hier, jij daar
verdriet wordt steeds meer gemis
maar de vraag blijft waarom het zo is
Als iets liefs je verlaat
blijft nog altijd de liefde
Bedankt voor je liefde, je trouw, je eerlijkheid
Voor de lach van bijna iedere dag
Voor het geluk dat je ons hebt gegeven
Deze dingen duren altijd te kort
Gek is dat, dat soms de sterren
mij wat liefde kunnen schenken
Want als ik naar de sterren kijk
moet ik altijd aan je denken
Treur niet over mijn dood
maar verblijd je over mijn leven
Men moet niet wenen om wat niet meer is
maar gelukkig zijn om wat is geweest
Het is ons maar geleend
de vele mooie dingen
Ons onbetwistbaar eigendom
zijn de herinneringen
Slechts over blijft de herinnering
van hoe ik leefde op aarde
en voor degene die achterblijft
heeft dat de meeste waarde
Heel bijzonder, heel gewoon
Gewoon een heel bijzondere man...
Als de trom is stil gevallen
wie slaat dan nog de maat?
De melodie klinkt echter door
zoals in ons hart geschreven staat