Overlijdensgedichtje: โDe zon, de maanโ
De zon, de maan
de hele wereld staart mij aan
de leegte is ontzettend groot
een stukje van mezelf is dood
Meer overlijdensgedichten
Het pad dat je gaat
Het pad dat je gaat
Is het pad dat je kiest
De dag dat je aarzelt
Is de dag dat je verliest
Ik wou dat ik een vogel was
Ik wou dat ik een vogel was
vrij van angst
die mijn vleugels verlamt
Vrij van verdriet
dat mij het zingen ontneemt
Vrij van last
die mij het vliegen verhindert
Vrij om te leven
verlost van het overleven
Ik wil vliegen
Onze wereld werd
Onze wereld werd
nooit de zijne
maar ook voor
onze kleine
zal ergens het
zonnetje schijnen
Je kwam
Je kwam...... je zag
Met die kleine oogjes...die lach
Je bent klaar...... je mag gaan
Met in die kleine oogjes... een traan
— Bรฉla
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht