Overlijdensgedichtje: ‘Treur niet over mijn dood’

Op snelle vleugels vloog je heen
Veel te jong, veel te vroeg
Herinneringen blijven
Ons hart is leeg...
Maar ook vol

— ingezonden door Marijke van de Haterd

Je was de branding, je was de zee
de rots die nodig was
je gaf me steun, ging met me mee
als ik je nodig had

Je was de patriarch, m'n toeverlaat
kon steeds bij jou terecht
met mijn verdriet en met mijn leed
je luisterde steeds oprecht

Nooit zal ik kunnen vergeten
wie of wat je was
je was een hele goede vader
ik je dochter die je graag mag

Ik was nooit het goede voorbeeld
van een prinses maar eerder van een rebel
je hebt met mij mijn wonden geheeld
en dan redde ik het wel

En papa, als je boven bent
geef me dan even een sein
er zijn vast anderen die je er kent
geloof me, het is er vast heel fijn

Elke avond bid ik steeds
om spiritueel bij jou te zijn
waar je ook bent of zal gaan
ik ga mee, mij krijgt niemand klein

Ik neem geen afscheid, zeg geen vaarwel
ik zeg enkel maar tot ziens
ik weet nog voordat je het beseft
zal ik je ginder wederzien

Dag lieve mama
Vergeten zal ik je nooit
Je bent veel te lief om zomaar te vergeten
En dat ik je missen zal zul je wel weten
Misschien dat ik je ooit weer zal ontmoeten
Jij gaat nu op reis en ik zal je groeten
Het doet mij verdriet dat jij nu moet gaan
Ik wens dat je op nieuw zult bestaan
In dromenland waar wij ooit weer samen
komen
En waar mensen nooit meer dood hoeven gaan

Welkom lieve kind
door ons nu al zo bemind
samen met Max krijg je het vast en zeker fijn
maar Lex zal er in ons hart altijd bij zijn

— ingezonden door Yvonne