Overlijdensgedichtje: ‘Het is ons maar geleend’

Strooi uit mijn as
voor alle winden
dat wat mijn lichaam was
de weg kan vinden
naar alles wat het eens beminde
naar wolk en zee
en zich daarmee verbinden

Iets liefs is weg
Komt nooit terug
Ik kan het niet begrijpen
En treft het jou
Zoals nu mij
Zal jij het dan begrijpen....

Vooral als je herinneringen je vreugde
schenken
Haar sterven geeft ons heel veel verdriet
Maar haar leven vergeten we niet

Lief zusje
We hadden je zoveel willen geven
maar toch ben je weggebleven
Je zult nooit meer terugkomen
ook al willen wij dat
Ons verdriet is om jou
we zullen je nooit vergeten
wij houden van jou

— Je zus Melanie