Engels overlijdensgedicht: ‘Those we loved don't go away’

Mijn avond gaat vallen
't wordt kil om me heen
Straks moet ik vallen
en laat jullie alleen
Vergeving voor fouten en
voor wat mis is gegaan
Maar kom in mijn nacht
dicht om mij staan
De tranen in mijn ogen
doen niet zo zeer
Als jullie mij troosten
voor de laatste keer

Adem, ademhalen
de levenslucht aanzuigen
inzuigen
moegestreden, opgebrand
aanspoelend op het dodenstrand
een laatste zucht en dan verglijden
naar de andere kant der tijden

Iemand die me lief was is gestorven
Die vertrouwde stem is verstomd
Die vrolijke lach zal niet meer klinken
Geen kus
Geen omhelzing meer
Geen hand die de mijne vastgrijpt
Geen arm meer om mijn schouders
Een lege plaats aan tafel
Een lege plaats in bed
Een leegte in mijn leven
God, weet U dat?

Ik kan je maar niet vergeten
Waarom doet het nog zoveel pijn
Waarom ben je van de wereld weggenomen
om ergens anders te zijn
Ik had je graag nog hier gehad
dat lijkt me nu zo fijn
Ik kan maar niet geloven
dat het zo heeft moeten zijn