Overlijdensgedichtje: ‘Heel bijzonder, heel gewoon’

In het leven kun je niet achteruit
Je kunt niet van de herfst naar de zomer gaan
Niet naar de avond van morgen
Je kunt niet teruggaan om alleen de mooiste
dagen te beleven
Of om diegene die er niet meer is te
ontmoeten
En te zeggen "Ik hou van jou"

Het heden straalt als het licht van de maan
heel duidelijk om morgen te vergaan
want dan is morgen heden en heden verleden
en dan zal de toekomst uit een nieuw licht
bestaan

Een jaar van vallen en opstaan
Een jaar van hard en stil verdriet
Een jaar van weten wat pijn is
Een jaar van eeuwig gemis

Wat er verder ook nog gebeurd in mijn leven
Jij bent er niet meer bij
Maar je bent en blijft mijn moeder
Dus leef je voort in mij
Haar handen hebben voor ons gewerkt
Haar hart heeft voor ons geklopt
Haar ogen hebben ons tot het laatst gezocht
Zij heeft haar taak volbracht
Zij ruste in vrede