Overlijdensgedichtje: ‘Zij was voor ons "La Mama"’
Zij was voor ons "La Mama"
Onze haven, onze toevlucht, onze kracht
Ze is niet weg, ze blijft in wat we zien en voelen
Voortleven in ons bestaan
— ingezonden door Karin
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
De zon nam haar die avond mee
achter de einder, waar het altijd licht is
Wij bleven samen achter met een sterrenhemel
vol herinneringen
In een ogenblik van stilte
bij een groot verdriet
is het fijn dat men er is
en hoeven woorden niet
In een ogenblik van stilte
vooral na zo'n groot gemis
zegt aanwezigheid voldoende
voel je echt wat vriendschap is
Je weet vooruit eens komt de tijd
van scheiden in dit leven
O God, wij hadden toch zo graag
nog een poosje samen gebleven
Die laatste tijd dat viel niet mee
maar Gij hebt ons gedragen
Help dan ook nu bij dit verdriet
dat wilden wij U vragen
Onze wereld werd
nooit de zijne
maar ook voor
onze kleine
zal ergens het
zonnetje schijnen