Overlijdensgedichtje: โZij was voor ons "La Mama"โ
Zij was voor ons "La Mama"
Onze haven, onze toevlucht, onze kracht
Ze is niet weg, ze blijft in wat we zien en voelen
Voortleven in ons bestaan
— ingezonden door Karin
Meer overlijdensgedichten
De zon scheen
De zon scheen
de bloemen bloeiden
de vogels floten
en toen
werd het stil...
Waar je ook bent
ik zou het niet weten
niet in tijd of
afstand te meten
Ik heb je bij me
diep in mij
daarom ben je
altijd zo dichtbij
Nu jij slaapt, zonder te dromen
zul je nog altijd in mijn dromen komen
Ik zal voor je ademen
ik zal voor je voelen en horen
niemand verdwijnt, niets gaat verloren
Want niet door jouw lichaam
maar wel door jouw geest
zal iedereen weten
wie jij bent geweest
Eerst werd je ziek
Eerst werd je ziek
toen was het sterven nog ver
steeds kwam het dichterbij
nu telt de hemel weer een ster
een hele mooie
dat ben jij
Zomaar uit ons midden
Zomaar uit ons midden
zomaar verloren
zomaar kwijt
de tijd was gekomen
een onmogelijke strijd
zomaar ineens
kon zijn hart het niet aan
zomaar ineens
is hij bij ons vandaan
zoveel vragen
tollend in ons hoofd
zoveel dingen
wat jij had beloofd
helaas was de tijd gekomen
— Elycia
Lief mannetje, te teer voor het leven
Lief mannetje, te teer voor het leven
je lichtje is niet uitgegaan
maar uit ons zicht gedreven
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Je moeder
- Gedicht