Overlijdensgedichtje: ‘Zij was voor ons "La Mama"’

Zo klein en zo ontzettend teer
onze lieve Jeroen is er niet meer
Zijn lijfje kon het leven niet meer aan
en wij... wij hebben hem moeten laten gaan
Onze armen hangen bengelend naar....?
maar hij zal altijd bij ons zijn, in ons hart en
gelukkig blijft hij daar
Dag lief ventje, bedankt voor het stukje leven
dat wij met jou mochten beleven

Een enkel woord
Een klein gebaar
Houd je op de been
Je voelt je een moment
Niet meer zo alleen
Je weet dat je verder moet
Papa heeft er voor gestreden
Maar het gevoel van zekerheid
Het lijkt zo lang geleden

Ik zie je nog zitten met je biertje in je hand
Of 's ochtends in de lift met de krant
Ik mis je voetstappen op de gang
De stilte duurt nu al zo lang
Er zijn nog zo veel vragen die ik je wil stellen
Zo veel dingen die ik je wil vertellen
Waarom moest dit nou gebeuren
Er zijn geen woorden die ons leven weer
kunnen kleuren
Ons gezin was je lust en je leven
Je wilde er alles voor geven
Nog steeds hoop ik dat je weer op zult staan
En dat ons leven weer verder kan gaan
Echt bevatten kunnen we het nog niet
Daarvoor hebben we te veel verdriet
Maar ook al ben je niet meer bij ons, moet je
weten
We willen en zullen je nooit vergeten

Wanneer je verdrietig bent
blik dan opnieuw in je hart
en je zult zien dat je weent
om wat je vreugde schonk