Overlijdensgedichtje: ‘Men moet niet wenen om wat niet meer is’

Het sterven is slechts
het doven van een kaars
als de ochtend is aangebroken

Voor Britt

Als wij naar de hemel kijken
en ik zie een kleine ster
dan denk ik, mijn kind
wat ben je ver
maar voel ik die korte liefde
van je stromen
dan hoop ik dat wij ooit
bij die kleine ster mogen komen

In de tunnel van verdriet
waar je licht noch toekomst ziet
waar 't gemis je lichaam raakt
waar je hete tranen laat
tot in de ziel de leegte voelt
daar is het leven onderkoeld
afscheid nemen doet zo'n pijn
en 't zal altijd bij me zijn
blijven tot m'n laatste snik
een kind verliezen blijft, weet ik

In 3 harten ben je nu al gesloten
Op 3 paar handen zal je worden gedragen
In de stralen van 1 ster zal je schijnen
Die ene ster zal je volgen en beschermen
En alles zal je laten weten hoe welkom je bij
ons bent

— Jeanette van der Meer