Overlijdensgedicht: ‘Nooit meer’
Nooit meer bij ons eten
Nooit meer een kopje thee
Nooit meer samen naar het bos
Nooit meer samen spelletjes doen
Nooit meer samen de slappe lach
Lieve Opa
Waar ben je nou?
Bent u nu een sterretje
of toch een engeltje
Ik wil u nooit vergeten
Dag lieve opa
Ik mis je zo!
— ingezonden door Kristel
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Je lot is al bepaald bij het begin van het leven
De ene heeft een lange weg te gaan
bij de ander duurt het maar even
De ene kan het leven aan
de ander kiest om weg te gaan
Rust nu maar even
we zien je wel weer in het volgend leven
The days get shorter
Our hearts grow stronger
With just the memory of you
In our hearts you will always be there
But never able to touch you
Sad are our hearts that love you
Silent tears that fall
Living our lives without you
is the hardest part of all
Leven tussen hoop en vrees
zo was jouw laatste jaar
Je liet ons veel van jezelf zien
zo karaktervol en zo dankbaar
Er was ook veel verdriet
om mensen die je niet meer zag
Jij nam ze dat niet kwalijk
had begrip tot aan je laatste dag
Nu bedanken we jou
voor deze waardevolle tijd
Rust nu maar uit
na deze ongelijke strijd
Zwevend over het strand
één zijn met het zand
één zijn met de zee
weer één zijn met z'n twee