Overlijdensgedicht: ‘Nooit meer’

Er zijn geen woorden voor een zieke
van wie je weet, hij redt het niet
Je streelt zijn wang, je ziet zijn ogen
je bent bevangen door verdriet
Toch ben je dankbaar voor z'n einde
dat na zoveel moedig strijden kwam
Omdat het niet alleen zijn leven
maar ook zijn lijden overnam

Elk definitief afscheid doet pijn
't is of een draad wordt doorgesneden
waarmee je vast zat aan 't heden
waardoor je deel van een geheel mocht zijn

Elk mens heeft vleugels
die verborgen zijn
maar als je tijd komt
vouwen ze uit
Dan mag je naar de hemel
waar je op ons neer kunt kijken
Bij ons zul je altijd in
onze gedachten blijven

Jij kindje, ons kindje
wij zijn zo blij
dat jij geboren bent
En ons meisje ........
de middelste in de rij
blijft er op een heel speciale wijze
ook áltijd bij

— Ina Sipkes de Smit