Overlijdensgedicht: ‘Nooit meer’
Nooit meer bij ons eten
Nooit meer een kopje thee
Nooit meer samen naar het bos
Nooit meer samen spelletjes doen
Nooit meer samen de slappe lach
Lieve Opa
Waar ben je nou?
Bent u nu een sterretje
of toch een engeltje
Ik wil u nooit vergeten
Dag lieve opa
Ik mis je zo!
— ingezonden door Kristel
Meer overlijdensgedichten
Mijn avond gaat vallen
Mijn avond gaat vallen
't wordt kil om me heen
Straks moet ik vallen
en laat jullie alleen
Vergeving voor fouten en
voor wat mis is gegaan
Maar kom in mijn nacht
dicht om mij staan
De tranen in mijn ogen
doen niet zo zeer
Als jullie mij troosten
voor de laatste keer
Zij waarvan wij houden
Zij waarvan wij houden zijn niet weggegaan
ze lopen naast ons, iedere dag
niet te zien, niet te horen
maar altijd daar
nog steeds geliefd
nog steeds gemist
nog steeds zo dierbaar
Je bent er geweest
Je bent er geweest
en zal altijd wel ergens zijn
al zal de pijn minder worden
en zwijgen anderen over jou
ik zal je altijd meedragen
waarheen ik ook ga
ik zal je bestaan nooit ontkennen
maar het kost moeite eraan te wennen
dat je er nooit echt zult zijn
Negen maanden lang een kanjer
Lieve Mink
Negen maanden lang een kanjer
Een vechter, we leefden met je mee
Nu ben je geboren
Maar je blijft niet bij ons...
Al die maanden was je er al
Je mama, papa en zusje
Ze houden zo van jou
Maar je blijft niet bij ze...
Het verdriet is groot
Om wat je had kunnen zijn
We mogen je niet leren kennen
Want je blijft niet bij ons...
Toch zul je voortleven
In al die harten van de mensen
Die al voor je geboorte van je hielden
Ook al blijf je niet bij ze...
Rust zacht lieve Mink
Geboren als een engeltje
Te mooi om waar te zijn
Ergens... blijf je bij ons...
— Renée Moonen
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Je opa
- Gedicht