Overlijdensgedicht: ‘Nooit meer’
Nooit meer bij ons eten
Nooit meer een kopje thee
Nooit meer samen naar het bos
Nooit meer samen spelletjes doen
Nooit meer samen de slappe lach
Lieve Opa
Waar ben je nou?
Bent u nu een sterretje
of toch een engeltje
Ik wil u nooit vergeten
Dag lieve opa
Ik mis je zo!
— ingezonden door Kristel
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Jij die altijd gaf
zonder iets terug te verwachten
Jij die er altijd was
om voor ons klaar te staan
Jij blijft altijd in ons voortbestaan
Ook al valt 't zwaar om
zonder jou door te gaan
Draag me mee in je hart
Mijn taak is hier voorbij
Denk met vreugde terug aan mij
Blijf niet om me treuren
Het leven is mooi, vol met kleuren
Draag me mee op een plaatsje apart
Al hoorde ik eerder
van de weg die elk moet gaan
onvermijdelijk:
gisteren had ik niet gedacht
dat het vandaag al zo zou zijn
— ingezonden door Gerie van de Vlekkert
In de tunnel van verdriet
waar je licht noch toekomst ziet
waar 't gemis je lichaam raakt
waar je hete tranen laat
tot in de ziel de leegte voelt
daar is het leven onderkoeld
afscheid nemen doet zo'n pijn
en 't zal altijd bij me zijn
blijven tot m'n laatste snik
een kind verliezen blijft, weet ik