Overlijdensgedicht: ‘Vanmorgen werd ik wakker’
Vanmorgen werd ik wakker
in een wereld zonder Jen
Een wereld zie ik eigenlijk niet ken
Een wereld waarvan
ik wist
dat hij zou komen
Ook al had je nog zoveel dromen
We hebben allemaal
gezien
hoe je hebt gevochten
Je weet dat ook WIJ Kreng, Kruiper en Sluimer
niet mochten
Je hebt het verschrikkelijk zwaar gehad
En toch heb je steeds feller gestreden
Je wilde het niet weten en knokte door
Daar bewonder ik je voor
Meisje, je bent zo sterk geweest
Je hebt gevochten als een beest
We hebben zaterdag allemaal naast je bed
gestaan
En daar moesten we je laten gaan
Vanmorgen was het even slikken
Ik werd wakker in een wereld
die ik eigenlijk niet ken
Wakker, in een wereld zonder Jen
— Emily de Ruiter
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Mijn leven was nog lang niet af
te horen dat ik kanker had
was dan ook een zware slag
Maar ondanks mijn geknok
en steun van iedereen
kreeg ik te horen
je gaat spoedig heen
Niet de dood maakte me bang
maar m'n allerliefste achterlaten...
Op een morgen heb je langs de weg een engel
ontmoet
En jij ging mee
Plukt nu de sterren in een verloren paradijs
Waarom kan de hemel niet op aarde beginnen
Wanneer we al het werk gedaan hebben
waarvoor we naar aarde zijn gezonden
mogen we ons lichaam afleggen
dat onze ziel gevangen houdt
zoals een cocon de latere vlinder omsluit
En wanneer de tijd is gekomen
kunnen we het loslaten en zullen we vrij zijn
van pijn
vrij van angst en zorgen - vrij als een heel
mooie vlinder
en terugkeren naar huis bij God....
Ik leg m'n handen op je kussen
Ik mis je warmte, ik mis je zoen
Ik weet dat "samen kunnen delen"
Niet meer over is te doen
— ingezonden door Gerie van de Vlekkert