Overlijdensgedichtje: ‘Voor hem een verlossing’

's Morgens reed hij weg...
bruisend vol leven
's Avonds bleef hij weg...
geruisloos de dood in gedreven
Op het kruispunt op de weg
op een kruispunt in het leven

Ik sta bij 't graf alleen
mijn ogen door de tranen heen
tasten langs de letters op de steen
Ik sta bij 't graf alleen
en pijnlijk woelt in mijn verdriet
o God, hem missen kan ik niet
Help mij in mijn verdriet
geef dankbaarheid voor wat ik ontving
een steen is slechts een kil doods ding
maar warm is mijn herinnering
aan wat ik van hem ontving
Ik sta bij 't graf alleen
mijn ogen door de tranen heen
tastend langs de letters op de steen
Ik sta bij 't graf alleen

Daphne

Een klein mensenkind zweefde tussen hemel en
aarde en riep:
Heer, waar moet ik naartoe: ik weet het niet?
De Heer riep: Kom jij maar bij mij
Ik heb je nodig als kleine engel aan Mijn zij
Het kind riep: Maar dan hebben mijn vader en moeder zoveel verdriet
De Heer sprak: Ook hen vergeet ik niet
Ik geef ze al Mijn liefde en kracht en leid ze
door deze donkere nacht
Maar weet er komt een dag dat ze aan jou,
kind, denken met vrede, liefde en een glimlach

— Ria Swiatalski, ingezonden door Eveline Dolamsn

Na negen maanden wachten
hoop ik jullie pijn te verzachten
Hulpeloos en o zo klein
wil ik jullie zoontje zijn
Ik weet, mijn broertje Jordy kan ik nooit
vervangen
maar dat is ook niet wat jullie van me
verlangen
Ik zoek een plekje zo knus en fijn
mag het jullie huisje zijn?

— ingezonden door Hilde Op de Beeck