Overlijdensgedicht: ‘Hier staan we dan allemaal’

Ik heb het leven liefgehad
zo omarm ik ook het eeuwige
wie mij liefheeft, heeft ook het leven lief
heb verdriet, maar vindt het plezier weer terug
alleen om mij dat plezier te doen

Gelukkig zijn
is niet
krijgen wat we verlangen
maar
tevreden zijn
met wat we hebben

Kwaliteit
van het leven
heb je niet voor het kiezen

Geniet
van hetgeen
je is gegeven
er valt zoveel te verliezen

Mijn vriend en ik, wij kunnen samen
Dezelfde weg niet gaan
Want waar mijn vriend naar toe gaat
Daar kom ik net vandaan
En waar mijn vriend vandaan komt
Daarheen moet ik nog gaan
Ik hou van jou, mijn vriend tot gauw
Je bent de zon en ik de maan

Mijn vriend en ik,
wij kunnen samen
Dezelfde weg niet gaan
Want als mijn vriend zich uitkleedt
Dan kleed ik mij aan
Waaraan ik nog beginnen moet
Dat heeft hij allang gedaan
Ik hou van jou, mijn vriend tot gauw
Je bent de zon en ik de maan

Denk niet dat ik
mijn vriend niet zie
Ik kom hem telkens tegen
Maar daar wáár ik mijn vriend ontmoet
Daar scheiden onze wegen
Tussen het weerzien en het afscheid
Tot gauw mijn vriend, ik moet nu gaan
Tot gauw mijn vriend, ik kom er aan
Al kunnen we niet samen gaan
Ik kan niet zonder jou bestaan
Ik hou van jou, mijn vriend tot gauw
Jij bent de zon en ik de maan

— Liselore Gerritsen, ingezonden door San Nevelsteen

Wees gerust
je weet het van tevoren
Blijheid wordt
uit droefenis geboren
En uit het zand
ontspringt de heldere bron
In elke regendruppel
zit een vonkje zon