Overlijdensgedicht: ‘Hier staan we dan allemaal’
Hier staan we dan allemaal samen op jouw
eindstation
wachtend op de trein waarmee je terug zal
keren
maar we beseffen steeds meer en meer
dat dat nooit zal gebeuren
met pijn in ons hart
en duizenden mooie herinneringen
moeten we je laten gaan
maar weet dat je in ons hart
altijd blijft voortbestaan
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Haar stoel is leeg
Haar stem is stil
Gesloten ogen: eindelijk rust
We hebben haar voor het laatst gekust
Zo is het goed
De klok klikt langzaam door
minuten verstrijken tot uren
ook onze "levensklok" tikt door
al kan dát niet eeuwig duren
Eens staat het uurwerk stil
zoals ook ons hart eens zal stoppen
en alleen als Hij het wil
mag je aan de hemelpoort kloppen
Ze kende vreugde
Ze kende verdriet
Ze kende liefde
Ze kende ziekte
Ze kende vrede
Ze kende pijn
In alles was ze dapper en oprecht
Zoals ze heeft geleefd is ze ingeslapen
Eerst verdriet, toen gemis
Nu vertellen we blij
dat ........ geboren is
— Ina Sipkes de Smit