Overlijdensgedicht: ‘Parels kunnen sterven’
Parels kunnen sterven
Strijden tegen een
onmogelijke kracht
Het lag als een waas over jouw gezicht
Een gevecht zonder praal en zeker zonder
pracht
Accepteren, het was onmogelijk, je wilde
idealen nastreven
De aftakeling bestrijden, jouw sterke moed,
zou genoeg moeten zijn maar het lichaam wilde
niet meer leven
Jouw vechtende ademhaling zit vast in mijn
gehoor
De laatste zucht was nooit de laatste
Tot het ene moment, het besef kwam, zelfs de
hardste parel kan sterven.... je verloor!
— ingezonden door Nathalie
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
I no longer see the stars; I am the stars
I no longer breathe the wind; I am the wind
De klok klikt langzaam door
minuten verstrijken tot uren
ook onze "levensklok" tikt door
al kan dát niet eeuwig duren
Eens staat het uurwerk stil
zoals ook ons hart eens zal stoppen
en alleen als Hij het wil
mag je aan de hemelpoort kloppen
Wanneer we 's avonds slapen gaan
wacht ons het sterrenland
de hemelpoort gaat open
en alle kinderen lopen
langs manestralen naar de ster
die is dan niet meer ver
Zoveel moed getoond
zo intens gestreden
niet eens voor zichzelf
liefde was haar reden