Overlijdensgedicht: ‘Parels kunnen sterven’
Parels kunnen sterven
Strijden tegen een
onmogelijke kracht
Het lag als een waas over jouw gezicht
Een gevecht zonder praal en zeker zonder
pracht
Accepteren, het was onmogelijk, je wilde
idealen nastreven
De aftakeling bestrijden, jouw sterke moed,
zou genoeg moeten zijn maar het lichaam wilde
niet meer leven
Jouw vechtende ademhaling zit vast in mijn
gehoor
De laatste zucht was nooit de laatste
Tot het ene moment, het besef kwam, zelfs de
hardste parel kan sterven.... je verloor!
— ingezonden door Nathalie
Meer overlijdensgedichten
Niets is zinloos
Niets is zinloos
wanneer het
een herinnering
nalaat
Je licht ging uit
Je licht ging uit
je stralen schijnen door
we zijn er door geraakt
en warmen ons nu aan
het schijnsel van je ziel
Een stoel blijft leeg
Een stoel blijft leeg
een stem blijft zwijgen
maar in mijn hart
zal je altijd blijven
Nog niet geboren
Nog niet geboren
of jij moest alweer gaan
We mochten je niet horen
weet jij van ons bestaan?
Ontroostbaar van verdriet
vergeten doen we je niet
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht