Overlijdensgedicht: ‘Parels kunnen sterven’
Parels kunnen sterven
Strijden tegen een
onmogelijke kracht
Het lag als een waas over jouw gezicht
Een gevecht zonder praal en zeker zonder
pracht
Accepteren, het was onmogelijk, je wilde
idealen nastreven
De aftakeling bestrijden, jouw sterke moed,
zou genoeg moeten zijn maar het lichaam wilde
niet meer leven
Jouw vechtende ademhaling zit vast in mijn
gehoor
De laatste zucht was nooit de laatste
Tot het ene moment, het besef kwam, zelfs de
hardste parel kan sterven.... je verloor!
— ingezonden door Nathalie
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Samen plezier, samen op reis
samen een éénheid, samen eigenwijs
samen kwaad en samen goed
samen verdriet en samen weer moed
nu verder zonder hem, dat doet pijn
te weten nooit meer samen te zijn
Leven is dankbaar zijn
voor het licht en de liefde
voor de warmte en de tederheid
in mensen ons omgeven
leven is mensen en dingen omhelzen
en weer loslaten....
Je was angstig en had verdriet
Je leed pijn maar zei het niet
En had je soms een "goede dag"
Dan was daar snel je blijde lach
Angst en pijn gingen teloor
Nu lach je gans de hemel door
We knew that you had tired
when no longer could you hold on
our tears were shed upon you
for no longer could we be strong
But our bond remains unbroken
special memories we have to keep
inside our hearts, forever more
when you have gone to sleep