Overlijdensgedichtje: ‘Een herinnering in liefde’

Samen plezier, samen op reis
Samen een eenheid, samen eigenwijs
Samen kwaad en samen goed
Samen verdriet en samen weer moed
Nu verder zonder jou, dat doet pijn
te weten nooit meer samen te zijn

Nooit meer zul je door de tuin lopen
waar iedere bloem en iedere plant
getuigde van je zorgende hand
Nu ging de hemeltuin voor je open

Huil niet te lang als ik ga
Ooit reist iedereen iedereen achterna

— ingezonden door Silvia Hilverts

Ons prinsesje bleef vechten
al kon ze niet winnen
Ze lachte zo vaak nog
gaf ons warmte van binnen
We moeten samen nu verder
zijn tot steun voor elkaar
Maar onze diepste gedachten
die blijven bij haar