Overlijdensgedichten – pagina 16

Vol van liefde was jouw leven
Van het leed kreeg jij je deel
Nu is het lijden dan verdreven
Maar we missen jou zoveel

— ingezonden door Gerarda Willems

Zelfs nu jouw licht is gedoofd blijf je stralen
De herinnering zal de eeuwigheid halen
Eenieder die jou heeft gekend
Voelt het verlies, een gevoel wat niet went
In ons zul je voort blijven leven
Wij zijn een deel van het vele dat je hebt
gegeven

— Martin Kuiper

Waarom hebt U zo lang gewacht
voordat Uw kind bij U mocht komen?
Waarom die lange, lange nacht
van pijn en van benauwde dromen?

Hebt U geen deernis met de mens
die elke dag zijn kracht voelt mind'ren?
Waarom is d'allerlaatste grens
zo ver voor Uw doodzwakker kind'ren?

Mijn vragen stoten op een muur
van het "waarom" van al dit lijden
maar 'k wil U danken voor het uur
dat U mijn vader wou bevrijden

— Nel Benschop

Dit is niet het einde, maar een nieuw begin
Want ergens in de hemel, hier heel ver
vandaan
zal vanavond een nieuwe ster staan
Deze zal stralen van Holland tot Perth
deze zal zo stralen dat de hele hemel straalt
Kijkt u ook eens naar boven deze nacht
misschien ziet u dan haar stralen
misschien voelt u wel haar kracht
Dit is niet het einde, maar een nieuw begin.....

— ingezonden door Mariska Schouten

Er dansten
sterretjes
in je ogen

er was een glimlach
om je mond

ik merkte niets
van het duister
dat je overviel

van de pijn
waartegen je vocht
en nooit opgaf

en dan
een punt,
gedaan

de sterren
in je ogen
hebben je
naar de hemel
laten gaan

Intens verdrietig om wat niet meer is
En nooit meer zal zijn
Dankbaar voor wat was
En altijd zal blijven

— ingezonden door Mildred van Dun

Als de weg die je moet gaan
Vol bergen en ravijnen lijkt
En je gewoon niet meer weet
Waar je veilig kunt gaan staan
Dan wordt die weg soms afgesneden
En omgeleid naar groene weiden
Waar je tot in de eeuwigheid
Wordt omringd door rust en vrede

— Claudia Gelissen

Op de grote vraag "waarom"
wordt het antwoord nooit gegeven
Bij de vragen over dood en leven
is er geen "daarom"

Het leven is dragen
Het leven is gaan
Het leven is bestaan
Zonder al te veel vragen

Met vertrouwen in de toekomst
het gevecht tegemoet
het strijden maakt je radeloos
hoe je verder moet
omringd door onze liefde
vind je rust en Gods hand
met alles wat je ons gegeven hebt
staan wij verslagen aan de kant

Nooit een onvertogen woord
hebben we van haar gehoord
Je hoorde haar nooit zeuren
en liet alles maar gebeuren
Waar haalde je de kracht vandaan
om zo nog jaren door te gaan
Veel stille pijn heb je geleden
nu is de grote strijd gestreden

De Brug
Breng jij mij op weg tot aan de brug
ik ben zo bang om daar alleen te staan
Als wij daar zijn, ga niet direct terug
maar wacht totdat ik overga en zwaai me na
dan voel ik me veilig en vertrouwd
Breng jij mij op weg tot aan de brug
ik heb geen idee hoe diep het water is
De overkant lijkt mij zo ver
je kunt de oever hier niet zien
Zover het oog reikt, zie ik mist
ik twijfel aan het verder gaan
Je angst voor de dood
is als je angst voor het leven
Het nieuwe lijkt te groot
om het oude op te geven
In de diepte van je verlangen
ligt de kennis van het nieuwe leven
Zoals de vlinder al weet van het vliegen
in zijn donkere cocon
Breng jij mij op weg tot aan de brug
en ga dan niet vlug terug
Zwaai me na, als ik er over ga
een heel klein duwtje in mijn rug
Is alles wat ik nog verlang van jou
Ik ga nu gauw
want het begin is reeds in zicht:
ik voel de warmte van een licht

— ingezonden door Jennifer Schröder

Dit is gemis:
lang
kijken naar de zon
die ondergegaan is

— Herman De Coninck; ingezonden door Eva van Maele

Those we loved don't go away
They walk beside us every day
Unseen, unheard, but always there
Still loved, still missed, still very dear

— ingezonden door Corry van Stiphout

Plots ben je weg, je voelde het komen
Dit is jouw weg die je hebt genomen
We wilden je nog zoveel vragen
Je laatste tijd nog op handen dragen
Ook al zijn wij er nog niet voor klaar
Papa, het is goed, rust nu maar

Aan de hemel staat een stralende ster
dat is mijn vader, heel hoog en heel ver
Ik zou wel even willen kijken waar hij dan ook
is
Even willen vragen hoe het gaat
en zeggen dat ik hem zo mis
Al was het maar voor even
kijken hoe mijn vader nu leeft
Even de groetjes doen van ons allen
en zeggen hoeveel men nog om hem geeft
Dan denk ik maar aan eerder
hoe leuk het samen is geweest
Ook al is mijn vader er niet meer
mijn vader leeft nog steeds

— Esther