Direct naar de inhoud

Overlijdensgedicht: ‘De Brug’

De Brug
Breng jij mij op weg tot aan de brug
ik ben zo bang om daar alleen te staan
Als wij daar zijn, ga niet direct terug
maar wacht totdat ik overga en zwaai me na
dan voel ik me veilig en vertrouwd
Breng jij mij op weg tot aan de brug
ik heb geen idee hoe diep het water is
De overkant lijkt mij zo ver
je kunt de oever hier niet zien
Zover het oog reikt, zie ik mist
ik twijfel aan het verder gaan
Je angst voor de dood
is als je angst voor het leven
Het nieuwe lijkt te groot
om het oude op te geven
In de diepte van je verlangen
ligt de kennis van het nieuwe leven
Zoals de vlinder al weet van het vliegen
in zijn donkere cocon
Breng jij mij op weg tot aan de brug
en ga dan niet vlug terug
Zwaai me na, als ik er over ga
een heel klein duwtje in mijn rug
Is alles wat ik nog verlang van jou
Ik ga nu gauw
want het begin is reeds in zicht:
ik voel de warmte van een licht

— ingezonden door Jennifer Schröder

Lang

Meer overlijdensgedichten

Elk afscheid is de geboorte

Elk afscheid is de geboorte
van een herinnering...

Bekijk

Ik was vandaag aan 't strand

Ik was vandaag aan 't strand
en voelde je dichtbij
maar ieder uur en iedere dag
raak je verder weg van mij
Je as is allang uitgestrooid
verwaterd in de zee
en al jouw kleine mini-deeltjes
zijn met de warme golfstroom mee
Laat je 't me even weten
wanneer je ergens bent gestrand?
Daar leven we dan samen verder
in dat nieuwe sprookjesland....

— Tilly Hendriks

Bekijk

Leven is:

Leven is:
willen houden
en toch los moeten laten

— ingezonden door Katrien

Bekijk

Het is bijna ondraaglijk

Het is bijna ondraaglijk
wanneer zoveel verwachting
zo plotseling omslaat
in zoveel verdriet

— van het kaartje van Tije

Bekijk

Staat het er niet tussen?

Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:

  • Overlijden
  • Gedicht
Schrijf het voor me

Andere momenten