Overlijdensgedichten – pagina 14

Voor mij ben je niet weg
Voor mij ben je niet dood
Want als ik in de spiegel kijk
Dan zie ik jou en dat houdt me groot

Zonlicht
nodig voor het leven
was niet genoeg
voor jou....
rouw....

— Tilly Hendriks

Een ziel vol liefde en goede gaven
ligt hier nu stil en zacht begraven

— ingezonden door Katrien

In het leven kun je niet achteruit
Je kunt niet van de herfst naar de zomer gaan
Niet naar de avond van morgen
Je kunt niet teruggaan om alleen de mooiste
dagen te beleven
Of om diegene die er niet meer is te
ontmoeten
En te zeggen "Ik hou van jou"

En altijd is het zo geweest
dat de liefde haar eigen
diepte niet kent
dan op het uur der scheiding

— ingezonden door Mirjam van Stokkom

Na zoveel zorgen
Na zoveel onzekerheid
Kwam de dag van morgen
Een droevige tijd

Leven is:
willen houden
en toch los moeten laten

— ingezonden door Katrien

Waarom zijn er zoveel vragen?
Waarom ik?
Waarom jij?
Waarom mijn ouders?
Waarom zijn er zoveel vragen
die niet te begrijpen zijn?

Pluk de dag
geniet van het leven
morgen lijkt dichtbij
morgen is nog ver
morgen is het misschien voorbij

Pluk de dag
geniet van het leven
gisteren was een cadeau
gisteren was een herinnering

Pluk de dag
geniet van het leven
vandaag moet het gebeuren
geef die zoen, maak dat compliment
geniet met volle teugen
zorg dat je gelukkig bent
Geniet van alles wat het leven biedt
want al denk je dat morgen
je wordt gegeven
zeker weten doe je het niet

— ingezonden door Sophie Danneels

Leven met stijl en eenvoud
een moeder natuur
een oma uit duizenden
en humor zo puur

Wie samen naar de zon kijkt
moet ook samen door de regen kunnen gaan

— ingezonden door Chris

Blijde gezangen
moeten vervangen
't lied van rouw en droefenis
leed is geleden
strijd is gestreden
nu de Heer verrezen is

Opeens die donder in de dag
Een knal, het eind, die stilte
Wie kon het toen geloven
Dit is wat jij wilde
Plots was jij verdwenen
Onverwacht en heel ineens
Teveel voor jou te dragen
Dapper, maar heel alleen
Onbeschrijflijk wat een pijn
Die jij hier achterliet
Wij zullen jou nu missen
Jij hebt jouw keus gemaakt
Wij zullen aan je denken
Aan een traan, aan een lach...
Want een voetstap in ieders leven
Heb jij zeker wel gebracht
Je gaf een lach cadeau
En wilde nooit wat terug
Zoveel herinneringen
Voor ieder een geluk
Een keus van jou.... van jou alleen
Nu stil en heel verlaten
Bedankt voor alles lieve schat
Wij zullen jou nooit vergeten

— Patricia van Willigen

Wanneer je oud wordt
de jaren verstrijken
dan merk je pas goed
dat je krachten gaan wijken
Je wilde nog zo graag
maar je kon niet meer
en juist dat niet meer kunnen
dat deed vaak zo zeer

— ingezonden door Alusia te Boekhorst

Haar lichaam is verstild
nu zijzelf is weggegaan
ja het is werkelijk
Het leven is terug geweken in stilte voor de
vloed
De overvloed van leven die zachtjes aan komt
wellen
en de geliefde mee draagt naar zeeën van
genade
een oceaan van vrede, van leven gevend water
dat door de schepping heen stroomt en alle
mensen meevoert van
allerdiepste diepten tot in het grote ZIJN
Daar zal zij gaan leven, voorgoed geliefd
- geborgen
- en in het volle licht
Ze zal nu alles weten, zien hoe we met elkaar zijn
verbonden
tot in de kleinste vezels en
zinvol blijkt het leven, ja
zinvol, zelfs na de dood
NU kan ze met haar liefde ons allemaal omvatten
haar grenzen weggevallen, alles achter zich gelaten
IS ZE NU LEVENSGROOT

— ingezonden door Lianne