Overlijdensgedicht: ‘Als de weg die je moet gaan’
Als de weg die je moet gaan
Vol bergen en ravijnen lijkt
En je gewoon niet meer weet
Waar je veilig kunt gaan staan
Dan wordt die weg soms afgesneden
En omgeleid naar groene weiden
Waar je tot in de eeuwigheid
Wordt omringd door rust en vrede
— Claudia Gelissen
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Niets is zinloos
wanneer het
een herinnering
nalaat
Soms in donkere nachten
Zie ik één gouden ster die zegt
Dat ik van jou blijf houden
Al ben je nog zo ver
— Netty
Maar één kind als jij
zo prachtig van naam
zo prachtig van ziel
Mensenkind
zo oorspronkelijk
zo veelbetekenend
Mensenkind
die lacht en treurt
die juicht en kreunt
Mensenkind
als een bloem
zo fantastisch
Iris
om nooit te vergeten
Lief mannetje, te teer voor het leven
je lichtje is niet uitgegaan
maar uit ons zicht gedreven