Overlijdensgedicht: ‘Als de weg die je moet gaan’
Als de weg die je moet gaan
Vol bergen en ravijnen lijkt
En je gewoon niet meer weet
Waar je veilig kunt gaan staan
Dan wordt die weg soms afgesneden
En omgeleid naar groene weiden
Waar je tot in de eeuwigheid
Wordt omringd door rust en vrede
— Claudia Gelissen
Meer overlijdensgedichten
Haar leven was een geven en een zorgen
Haar leven was een geven en een zorgen
voor een ieder op haar pad
Nu kwam voor haar de grote morgen
waar zij de laatste tijd zo vaak om bad
Mens was je indrukwekkend
Mens was je
indrukwekkend
mens
zoals jij leefde
en liefhad
onherroepelijk
je naam
onuitwisbaar
je gezicht
mens was je
voorgoed mens
Aan de hemel staat een stralende ster
Aan de hemel staat een stralende ster
dat is mijn vader, heel hoog en heel ver
Ik zou wel even willen kijken waar hij dan ook
is
Even willen vragen hoe het gaat
en zeggen dat ik hem zo mis
Al was het maar voor even
kijken hoe mijn vader nu leeft
Even de groetjes doen van ons allen
en zeggen hoeveel men nog om hem geeft
Dan denk ik maar aan eerder
hoe leuk het samen is geweest
Ook al is mijn vader er niet meer
mijn vader leeft nog steeds
— Esther
Gods handen
Gods handen spelen in op ieder nieuw begin
Geen ander die ons draagt
— ingezonden door Fam. Van der Klok
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht