Overlijdensgedicht: ‘Als de weg die je moet gaan’

Intens verdrietig om wat niet meer is
En nooit meer zal zijn
Dankbaar voor wat was
En altijd zal blijven

— ingezonden door Mildred van Dun

Eén jaar geleden dwong je ziekte je ons te
verlaten
Een jaar waarin wij ook door te praten je niet
vergaten
Een jaar van gemis, verdriet en stekende pijn
Eén jaar werd onze zoon, waarbij jij niet meer
aanwezig kon zijn
Een jaar, waarbij verjaardagen, kerst en oud
en nieuw
Maar ook de gewone dingen niet meer zijn als
voordien
Maar de herinneringen en "het houden van"
blijven...

Je genoot van het leven
Als ware het een feest
Wij vergeten nooit
Hoe bijzonder je bent geweest

Tijdens je leven heb je je naam
zonder meer eer aan gedaan
Je liefde, warmte en zorgzaamheid
kon je aan vele mensen kwijt
Dat gaf jouw leven grote inhoud
daarom is het voor ons nu zo koud
Wij zullen moeten proberen
op fijne herinneringen te teren