Overlijdensgedicht: ‘Oh ja, ik kan weer meedoen’
Oh ja, ik kan weer meedoen
ik kan weer vrolijk zijn
de buitenkant die gaat wel
van binnen zit de pijn
Oh ja, het gaat weer beter
kijk hoe ik weer geniet
de buitenkant die wil wel
van binnen huist verdriet
Oh ja, ik wil wel leven
ik doe al aardig mee
de buitenkant moet verder
de binnenkant zegt nee
Maar af en toe geniet ik echt
met hen die naast me staan
die weten en ook voelen
dat het echt nooit meer
echt zal gaan
— ingezonden door Eva van Maele
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
De poort naar volwassenheid
stond voor hem open
het heeft niet zo mogen zijn
zijn blauwe ogen voorgoed gesloten
dit doet zo'n pijn
Je moeder blijft je moeder
zo eigen en vertrouwd
je wilt haar niet graag missen
omdat je van haar houdt
Maar eens dan komt de dag
dat je haar moet laten gaan
je verstand zegt dat het goed is
maar in je ogen blinkt een traan
De natuur is nog steeds onvoorspelbaar
Het neemt en geeft wanneer ze wil
Dat hebben wij opnieuw ondervonden
Bij de geboorte van onze prachtzoon
In gedachten zijn wij een gezin van vier
Helaas was een lang leven je niet gegeven
Je mocht maar bij ons zijn voor heel even
Nu is ons geschonken een nieuw leven klein
Maar, waar je ook bent, lieve Rens
Je zult altijd in onze gedachten zijn