Overlijdensgedicht: ‘Oh ja, ik kan weer meedoen’
Oh ja, ik kan weer meedoen
ik kan weer vrolijk zijn
de buitenkant die gaat wel
van binnen zit de pijn
Oh ja, het gaat weer beter
kijk hoe ik weer geniet
de buitenkant die wil wel
van binnen huist verdriet
Oh ja, ik wil wel leven
ik doe al aardig mee
de buitenkant moet verder
de binnenkant zegt nee
Maar af en toe geniet ik echt
met hen die naast me staan
die weten en ook voelen
dat het echt nooit meer
echt zal gaan
— ingezonden door Eva van Maele
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Ongewild en onverwacht
niemand had dit gedacht
's morgen vroeg van huis
's avonds niet meer thuis
Lieve ma en oma, je was zo dapper
maar het ging niet meer
Je was zo moe en legde je hoofd neer
De lichtjes waar je zo van hield
zijn nu vast altijd om je heen
Je opgewekte karakter zullen we allemaal
missen
want je laat ons nu alleen
Afscheid nemen
is met zachte vingers
wat voorbij is
dichtdoen
en verpakken
in de goede gedachten
ter herinnering
Adem, ademhalen
de levenslucht aanzuigen
inzuigen
moegestreden, opgebrand
aanspoelend op het dodenstrand
een laatste zucht en dan verglijden
naar de andere kant der tijden