Overlijdensgedicht: ‘Oh ja, ik kan weer meedoen’
Oh ja, ik kan weer meedoen
ik kan weer vrolijk zijn
de buitenkant die gaat wel
van binnen zit de pijn
Oh ja, het gaat weer beter
kijk hoe ik weer geniet
de buitenkant die wil wel
van binnen huist verdriet
Oh ja, ik wil wel leven
ik doe al aardig mee
de buitenkant moet verder
de binnenkant zegt nee
Maar af en toe geniet ik echt
met hen die naast me staan
die weten en ook voelen
dat het echt nooit meer
echt zal gaan
— ingezonden door Eva van Maele
Meer overlijden & rouw gedichten
De dag dat dit zou gebeuren
De dag dat dit zou gebeuren
Had ik al verwacht
Maar dat 't zo'n pijn zou doen
Had ik nooit gedacht
Ineens was je weg
Voorgoed en voor altijd
Langzaam neem ik afscheid van je
Met verdriet en met veel spijt
Ik ben je gaan missen
Elke keer een beetje meer
Maar als mijn dag gekomen is
Dan zien we elkaar wel weer
— ingezonden door Emily
Nooit meer je stem
Nooit meer je stem
Nooit meer je lach
Ik mis je elk moment van de dag
Daar zijn in 't leven ogenblikken
Daar zijn in 't leven ogenblikken
Zo bitter, dat geen woord ze klaagt
Als eenzaamheden de ziel verschrikken
En niemand die het met ons draagt
Dan zijn al 's levens heerlijkheden
Verwaaid, als kaf uit de open hand
En blijft alleen een reed'loos hopen
Als eenzaam lichtje in donker land
— Leen Rausch
Het hoort bij het leven
Het hoort bij het leven
dat we allen moeten gaan
't is goed om af en toe heel even
daarbij eens stil te staan!
Geen uren en geen dagen
genoeg om te verstaan:
het hoort bij het leven
om steeds weer door te gaan
— Jan Coghe