Overlijdensgedicht: ‘Op de grote vraag "waarom"’
Op de grote vraag "waarom"
wordt het antwoord nooit gegeven
Bij de vragen over dood en leven
is er geen "daarom"
Het leven is dragen
Het leven is gaan
Het leven is bestaan
Zonder al te veel vragen
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Iets liefs is weg
Komt nooit terug
Ik kan het niet begrijpen
En treft het jou
Zoals nu mij
Zal jij het dan begrijpen....
Wanneer ik aan je denk voel ik een groot
gemis
Maar naast gemis is er diepe vrede
Je hebt zo moeizaam en zo lang gestreden
Dankbaar dat deze lijdensweg voor jou ten
einde is
Mijn moeder is een foto aan de wand
Zo kijkt ze mij al jaren ernstig aan
En vaak blijf ik daar even stil bij staan
En neem haar beeltenis voorzichtig in mijn
hand
Ik ken haar niet, heb haar ook nooit gekend
Zij heeft mij gedragen en uit haar ben ik
geboren
Maar voor ik het besefte heb ik haar weer
verloren
En dat is een gemis dat levenslang niet went
Mijn kinderen
wiegde zij niet in haar armen
En ik heb nooit geweten of ze voor mij liedjes
zong
En in mijn ogen blijft ze eeuwig jong
Had ik maar een herinnering waar ik me aan
warmen kon.....
— ingezonden door Mieke van Mierlo
De zee fluistert mij toe
dat ik je weer zal zien
de wolken groot en klein
de golven hard en zacht
beloven mij dat we eens samen zijn
dus ik wacht en ik wacht...