🕊️Overlijdensgedichten – pagina 18

Bedankt voor je liefde, je trouw, je eerlijkheid
Voor de lach van bijna iedere dag
Voor het geluk dat je ons hebt gegeven
Deze dingen duren altijd te kort

Gek is dat, dat soms de sterren
mij wat liefde kunnen schenken
Want als ik naar de sterren kijk
moet ik altijd aan je denken

Een enkel woord
Een klein gebaar
Houd je op de been
Je voelt je een moment
Niet meer zo alleen
Je weet dat je verder moet
Papa heeft er voor gestreden
Maar het gevoel van zekerheid
Het lijkt zo lang geleden

Al maanden staat het huis verlaten
haastig onttakeld en verdaan
de ijsbloemen staan op het raam
in scherpgenerfde varenbladen
schittert onuitgewist uw naam

Voor ons was je een licht
voor vreemden duisternis
Je markante persoonlijkheid en je vrolijke gezicht
zullen wij ervaren als een groot gemis
Want een dag zonder lach
was voor jou geen dag
Van vele dingen had je nooit genoeg
je laatste reis kwam veel te vroeg

Een moeder sterft altijd te vroeg
al wordt zij nog zo oud
Je bidt dat God haar sparen zal
omdat je van haar houdt

Maar als de dagen knellen gaan
zij ziek wordt, moe en benauwd
Bid je dat God haar halen zal
omdat je van haar houdt

Treur niet over mijn dood
maar verblijd je over mijn leven

We weten het niet, we zullen het nooit
begrijpen
Waarom een mensenleven wordt bekort
Waarom de ene bloem tot vrucht mag rijpen
De ander reeds in de knop verdort

Men moet niet wenen om wat niet meer is
maar gelukkig zijn om wat is geweest

Niemand die het weten kan
hoeveel ik van je hou
Niemand die mij troosten kan
in mijn verdriet om jou
Niemand die begrijpen zal
hoe vreselijk ik je mis
Niemand die beseffen zal
hoe erg die pijn wel is