Overlijdensgedicht: ‘O, die vertrouwde kleine dingen’

Pappie vertel eens....
toen ik werd geboren
kon ik als jij praten
jouw stem toen al horen
Pappie vertel eens....
toen ik ging lopen
ging jij toen gelijk nieuwe
schoentjes voor mij kopen
En pappie vertel eens....
was ik vroeger altijd
jouw kleine lieve meid
Pappie vertel eens.....
ik ben nu volwassen
ik heb zo'n verdriet
pappie ik heb je zo nodig
maar nu ben je er niet

— ingezonden door Suus

Voorbij is lief en leed
voorbij ook alle zorgen
al wat je streed en leed
is in Gods hand geborgen

Een lange stoet
verdriet en medeleven
Brengen de verscheidene
een laatste groet
Veel tijd
was hem niet gegeven
Maar zijn menszijn
laat een diepe indruk na
Dit bewijst
dat zijn bestaan
zinvol is geweest

Ik zag de lange rij
auto's
en kende je niet
Had wel weet
van je bestaan
Van de mens
achter de naam
Indirect
was je er ook voor mij
bedankt dat je er was

— C.J. van Meurs

Helaas was een lang leven je niet gegeven
Je mocht maar bij ons zijn voor heel even
Nu is ons geschonken een nieuw leven klein
Maar, waar je ook bent, lieve Rens
Je zult altijd in onze gedachten zijn