Overlijdensgedicht: ‘Daar alleen kan liefde wonen’

Een mens kan na een welbestede dag
's avonds blij en tevreden gaan slapen
Zo kan ook het sterven zijn
na een lang en welbesteed leven

Ik wou dat ik een vogel was
met zachte, witte veren
en vliegen kon
heel hoog
naar jou
om nooit terug te keren

— M'loes

Op jouw rustplaats in de regen
houd ik mijn tranen niet meer tegen
De pijn kan ik niet meer aan
de kracht is op, ik laat me gaan
Ik sta te huilen aan jouw graf
de mooie jaren die je gaf
kunnen mij de troost niet geven
nodig, om zonder jou verder te leven
Voor jouw broer en zussen moet ik sterk zijn
in mijn strijd tegen de pijn....

Ik wil verder maar toch ook niet
ik wil dat iemand een keer ziet
hoe wij omgaan met ons verdriet
en aan hun vragen:

Vergeet hem niet