Overlijdensgedicht: ‘Daar alleen kan liefde wonen’

Mijn moeder is een foto aan de wand
Zo kijkt ze mij al jaren ernstig aan
En vaak blijf ik daar even stil bij staan
En neem haar beeltenis voorzichtig in mijn
hand

Ik ken haar niet, heb haar ook nooit gekend
Zij heeft mij gedragen en uit haar ben ik
geboren
Maar voor ik het besefte heb ik haar weer
verloren
En dat is een gemis dat levenslang niet went

Mijn kinderen
wiegde zij niet in haar armen
En ik heb nooit geweten of ze voor mij liedjes
zong
En in mijn ogen blijft ze eeuwig jong
Had ik maar een herinnering waar ik me aan
warmen kon.....

— ingezonden door Mieke van Mierlo

Er zit een rups al op een blaadje
Goeiemorgen kleine vent
Ga jij nu maar lekker slapen
Totdat jij een vlinder bent

Er zit een cocon al op een blaadje
Goeiedag wie woont hier nou
't Is een rups die zal ontwaken
Als een vlinder hemelsblauw

Er zit een vlinder op een blaadje
Goeieavond prachtig dier
Vlieg maar ver weg naar de wolken
En dan blijven wij wel hier

En als de maan is opgekomen
Slapen alle kindertjes
En ze worden in hun dromen
Hele mooie vlindertjes

Hij was er altijd
voor iedereen
met raad en daad
nog zoveel te doen
zoveel te geven
nog niet klaar
in dit leven

When I'm sad and lonely
and everything goes wrong
I seem to hear you whisper
cheer-up and carry ond
And when I see your photo
you seem to smile and say
Don't cry... you know I love you
we'll meet again some day

— ingezonden door Sjoukje